Przebiśniegi

Przebiśniegi  wychylają swoje kwiaty spod roztapiającego się śniegu już w lutym. Subtelne i delikatne, jednocześnie niezwykle wytrzymałe.  Warto je mieć w swoim ogrodzie, cieszą oko kiedy inne rośliny trwają w uśpieniu…

Przebiśniegi w śniegu – fot. Takashi .M (CC BY 2.0)

Gdzie sadzić przebiśniegi ?

W naturze przebiśniegi rosną w lasach liściastych gdzie wiosną jest dużo światła a później gęste listowie ocienia dno lasu.

Przebiśniegi w parku
Przebiśniegi w parku – fot. Mark Kent (CC BY 2.0)

W ogrodzie takie warunki znajdą pod koronami drzew i krzewów liściastych (np. jak forsycja czy dereń biały). Ściółka liściowa dostarcza roślinom odpowiednich składników odżywczych. Korony drzew i krzewów chronią glebę przed nadmiernym przegrzewaniem w lecie.

Cebulki sadzimy we wrześniu na  głębokość równą ich 3-krotnej wielkości.

Doświadczeni ogrodnicy uważają że posadzone w odpowiednim miejscu przebiśniegi najlepiej zostawić w spokoju.  Nie wygrabiamy liści, pozwalamy naturalnie im się rozrastać.

Co zrobić żeby przyspieszyć ten naturalny proces?

Jak uzyskać spektakularny dywan przebiśniegów nie wydając zbyt dużo na zakup cebulek?

Każdego roku po przekwitnięciu możemy wykopywać cebulki i rozmnażać je przez podział. Ważny jest odpowiedni termin rozmnażania. Cebulki potomne oddzielamy kiedy przebiśniegi mają jeszcze całkowicie zielone liście i od razu sadzimy w odpowiednie miejsca.

Inną metoda  jest wysiew nasion , jednak tak rozmnożone rośliny kwitną dopiero po kilku latach.

Mimo ze możemy posadzić cebulki  przebiśniegów  w trawniku  to jednak nie oczekujmy  że zaczną się na nim masowo rozrastać. Przebiśniegi po przekwitnięciu potrzebują  kilku tygodni żeby zmagazynować zapasy w cebulkach. Zbyt wczesne obcięcie ich liści zakłóca ten proces.

Pamiętajmy że w Polsce przebiśniegi są pod ochroną i nie należy ich pozyskiwać z naturalnych stanowisk.  Masowe przenoszenie ich do ogródków spowodowało ograniczenie ich występowania.

Parki kwiatowe Japonii

Tradycyjny ogród japoński to perfekcyjne krajobrazy,  idealnie uformowane drzewa oraz precyzyjnie poukładane kamienie. Więcej o nim można przeczytać tutaj.

Ogrody japońskie wydają się być ponadczasowe. Odzwierciedlają wg mnie także całą kulturę Japonii. Kulturę ludzi zdyscyplinowanych i pracowitych.

Ciekawym dopełnieniem tradycyjnych ogrodów jest popularność i wręcz celebracja ulotnych chwil kwitnienia roślin. Nie bez powodu Japonia nazwana jest krajem kwitnącej wiśni.

Kwitnące wiśnie- symbol Japonii
Kwitnące wiśnie fot. masa (CC BY 2.0)

Ale nie tylko kwitnące wiśnie zachwycają Japończyków. Na popularności zyskują kwiatowe parki , miejsca które są atrakcyjne przez kilka- kilkanaście dni w roku. Krótko ale jakże spektakularnie.

Jednym  z nich jest rozciągający się na 190 hektarach  Hitachi Park. Wiosną w parku królują kolorowe kwiaty np. porcelanka niebieska Nemophila menziesii.

parki-kwiatowe-japonii-hitachi-park
Hitachi Seaside Park fot. Jonathan Lin (CC BY 2.0)
nemophila-hitachi-park
Nemophila w Parku Hitachi fot. t.kunikuni (CC BY 2.0)

Na przełomie sierpnia i września natomiast ogromne wrażenie robią przebarwiające się mietelniki Kochia scoparia.

kochia-Hitachi-Park
Jesień w parku Hitachi fot. hirohiroslope (CC BY 2.0)
kochia-scoparia
Barwny kobierzec z mietelników Kochia scoparia fot. ajari (CC BY 2.0)

U podnóża góry Kuju położony jest kolejny park kwiatowy. 500 gatunków kwiatów zapewnia niesamowite widoki przez cały sezon. Tulipany na wiosnę, lawenda w lecie czy kosmosy jesienią.

park-kwiatowy-kuju
Barwne dywany w parku Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
dywany-kwiatow-kuju
Park kwiatowy Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

W Parku Hitsujiyama 400 000 floksów Phlox subulata tworzy niesamowity dywan. Kwitnące w kwietniu floksy przyciągają tłumy turystów. Floks szydlasty  to roślina często spotykana także w naszych ogrodach, gdzie w dużo mniejszej skali także robi wrażenie podczas kwitnienia. Jak widać warto pamiętać żeby posadzić ją w odpowiednio dużej grupie.

Hitsujiyama-Park
Morze floksów w Parku Hitsujiyama fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
view-from-HItujiyama-Park
Floksy fot. Daisuke tashiro (CC BY 2.0)

Łany floksów można zobaczyć również na festiwalu kwiatowym w Shibazakura .Tłem dla różowych kobierców jest najsłynniejsza góra Japonii – Fudżi.

Shibazakura-Festival
Festiwal kwiatowy w Shibazakura fot. Ben & Gab (CC BY 2.0)

Położony w mieście Tachikawa Park Showa zapewnia zwiedzającym wiele atrakcji. Jesienią wszystkie przyćmiewa kwitnienie kosmosów, zwane czasami jesiennym kwitnieniem wiśni.

showa-kinen-park
Park Showa fot. nakimusi (CC BY 2.0)
cosmos
Kosmosy fot. ajari (CC BY 2.0)

Kwitnące wistarie to główna ozdoba parku Ashikaga .  Najstarsza z nich ma ponad 150 lat i jest rozpięta na systemie trejaży zajmujących powierzchnię ok 1000m2. Odpowiednie oświetlenie sprawia że również w nocy zachwyca zwiedzajacych.

wisteria
150 letnia glicynia w parku Ashikaga fot. Hetarllen Mumriken (CC BY 2.0)
glicynia
Park Ashikaga nocą fot. inazakira (CC BY 2.0)

Spektakularne kwitnienie trwa krótko, dlatego warto wcześniej sprawdzić terminy najbardziej korzystne dla zwiedzania każdego parku.  Poza porą kwitnienia nie wyglądają już tak ładnie.

Jestem ciekawy Twojej opinii…

Kwiatowe parki czy tradycyjne japońskie ogrody? A może jedno i drugie?

 

Pozwolenie na wycinkę drzew – zmiany w 2016r.

Nielegalne wycięcie drzewa wiąże się z wysokimi karami dochodzącymi do kilkudziesięciu tysięcy złotych za drzewo.

Warto o tym pamiętać. Nie ma tu znaczenia fakt że drzewo sami sadziliśmy lub kupiliśmy działkę i wydaje się nam że możemy robić co chcemy z posadzonymi na niej drzewami.

Aby legalnie usunąć drzewo ze swojej działki konieczne jest pozwolenie wydane przez właściwy organ, czyli w zależności od lokalizacji: wójta, burmistrza albo prezydenta
miasta.

Do 2015 r obowiązywało kryterium wieku drzew nakazujące uzyskanie pozwolenia dla drzew w wieku powyżej 10 lat. Kryterium to sprawiało kłopoty w praktycznym zastosowaniu. Niedokładność metod szacowania wieku drzewa powodowała liczne spory pomiędzy osobami zainteresowanymi usunięciem drzew z posesji a urzędami wydającymi zgodę.

Wprowadzone w 2015 r. zmiany w ustawie o ochronie przyrody zastępują niejasne kryterium wiekowe pomiarem obwodu pnia  na wys 5 cm od powierzchni gruntu. Drzewa o obwodzie pnia do 35 cm (topole,wierzby, kasztanowiec zwyczajny, klon jesionolistny, klon srebrzysty, robinia akacjowa oraz platan klonolistny) lub do 25cm (pozostałe gatunki) nie wymagają pozwolenia na wycinkę.

Niezależnie od tego kryterium ustawodawca przewidział szereg przypadków w których można wyciąć drzewa bez pozwolenia (np. drzewa owocowe).

Zezwolenie na wycinkę drzew

Jak wygląda procedura uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew ?

Do właściwego urzędu składamy wniosek o wycinkę drzewa.

Wzór takiego wniosku powinien być dostępny w urzędzie lub na jego stronie internetowej

Wniosek ten zawiera:

  • imię, nazwisko i adres posiadacza i właściciela nieruchomości
  • oświadczenie o tytule prawnym do władania nieruchomością
  • zgodę właściciela nieruchomości
  • nazwę gatunku drzewa lub krzewu
  • obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm, w przypadku gdy drzewo ma wiele pni na tej wysokości należy podać obwód każdego pnia. Jeżeli pień drzewa jest krótszy należy podać obwód pnia mierzony bezpośrednio pod koroną drzewa.
  • w przypadku krzewów podajemy pole powierzchni z której usuwamy krzewy
  • miejsce,przyczynę i termin planowanego usunięcia drzewa
  • wskazanie czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej
  • rysunek lub mapę określającą położenie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granicy działki i obiektów budowlanych zarówno istniejących jak i projektowanych
  • projekt planu nasadzeń zastępczych ( w liczbie nie mniejszej niż ilość usuwanych drzew- kompensacja przyrodnicza)

Po złożeniu wniosku organ wydający zezwolenie powinien przed jego wydaniem dokonać oględzin i ustalić czy nie występują w zakresie zezwolenia gatunki chronione.

Samo wydanie zezwolenia może być uzależnione od  ustalonych przez urząd nasadzeń zastępczych lub konieczności przesadzenia drzewa.

Posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa.  W ustawie wprowadzono szereg wyjątków od pobierania opłat np. nie obowiązują one w przypadku drzew na które osoba fizyczna uzyskała zezwolenie na cele nie związane z działalnością gospodarczą , drzew obumarłych czy usunięcia drzew w związku z pracami pielęgnacyjnymi na terenach zieleni.

Warto o tym pamiętać bo stawki tych opłat są wysokie, np opłata za 1 cm obwodu pnia dla drzew o obwodzie pnia do 25cm może wynosić do 97,88 zł. Im większe obwody pni tym wyższe stawki za 1 cm obwodu pnia.

Organ właściwy do wydania wyzwolenia ma 30 dni na jego wydanie lub 60 dni jeżeli przeprowadzane jest postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Niewyrażenie stanowiska w tym terminie uznaje się za uzgodnienie zezwoleni

UWAGA !!! Przedstawiona powyżej procedura stanowi wyciąg z ustawy i dotyczy sytuacji osoby fizycznej chcącej usunąć drzewo ze swojej działki.  W ustawie przewidziano szereg odstępstw lub zaostrzeń np. w przypadku nieruchomości zabytkowych lub położonych na obszarach chronionych. W związku z tym jeśli mamy wątpliwości najlepiej przeczytać oryginał tutaj. Przepisy dotyczące usuwania drzew i całej opisanej wyżej procedury znajdziemy w rozdziale 4 na stronach 55-64.

Pomysł na ogród

Od czego zacząć urządzanie ogrodu? Zastanówmy się jaki powinien być nasz ogród, jaki ma mieć styl. To pytanie powinniśmy sobie zadać zanim zaczniemy wybierać rośliny, kupować meble czy budować altanę w ogrodzie. Jeśli najpierw określimy styl i do niego dopasujemy wszystkie elementy ogrodu, możemy być pewni że nasz ogród będzie dobrze wyglądał.

Hampton-Court-ogrod-pokazowy

Ogród pokazowy na Hampton Court Palace Flower Show fot. Sarah

Można obecnie wyróżnić kilka głównych nurtów w sztuce ogrodowej:

  • nowoczesny
  • wiejski
  • klasyczny
  • japoński (orientalny)
  • francuski
  • śródziemnomorski
  • angielski

Hidcote-Manor-Garden

Hidcote Manor Garden fot. Dave Catchpole

Możliwe jest również mieszanie elementów z różnego typu ogrodów,ale  trzeba to robić zawsze z dużym wyczuciem aby uniknąć estetycznego chaosu.

Pomocna tutaj będzie złota zasada projektowanie wszelkiego rodzaju „Less is more” czyli „Mniej znaczy więcej”

Warto też zastanowić się ile czasu chcemy spędzać na pielęgnacji ogrodu? Ogrody w stylu wiejskim,  pełne bylin i kwiatów, wymagają dużych nakładów pracy.

W tym trudnym wyborze warto poszukać inspiracji w ogrodach znanych projektantów. Znakomitą okazją do inspiracji są różnego rodzaju wystawy ogrodnicze gdzie na żywo możemy zobaczyć ogrody pokazowe.

ogrod-chelsea-flower-show

Ogród pokazowy na wystawie Chelsea Flower Show fot. Karen Roe

Kompost – złoto ogrodników

Kompost nazywany jest czasami złotem ogrodników.   Dlaczego?

Zalety kompostu

  • Wzbogacając glebę w próchnicę poprawia jej zdolność do magazynowania wody.
  • Dostarcza składniki pokarmowe do gleby w odpowiednich proporcjach.
  • Spulchnia glebę ułatwiając rozwój korzeni.
  • Produkując kompost, redukujemy ilość odpadów organicznych w ogrodzie.

Jak zrobić kompost?

Kompost jest produktem kontrolowanego rozkładu materii organicznej.

Szybki rozkład materii organicznej wymaga zapewnienia odpowiednich warunków dla rozwoju mikroorganizmów. Odpowiednia temperatura, wilgotność oraz obecność tlenu i mieszaniny składników pokarmowych to czynniki umożliwiające  prawidłowy rozkład materii organicznej.

kompost

Kluczowy jest stosunek węgla, azotu, tlenu oraz wody w kompostowanej masie. Najszybszy rozkład zachodzi gdy stosunek węgla do azotu wynosi ok. 25:1, 30:1. W niektórych materiałach składniki te występują w przybliżonych proporcjach np. w świeżo ściętej trawie, w innych zawartość azotu lub węgla przeważa.

Co można kompostować?

  • Resztki roślin ozdobnych.
  • Chwasty bez nasion.
  • Liście.
  • Skoszona trawa, darń
  • Uszkodzone owoce i warzywa bez oznak chorób.
  • Odpadki kuchenne- obierki z warzyw i owoców, fusy, skorupki jaj
  • Odchody zwierząt roślinożernych
  • Kora drzew, trociny, rozdrobnione gałęzie
  • Popiół drzewny

Czego nie należy kompostować ?

Generalnie każdy materiał organiczny można poddać procesowi kompostowania. Nie każdy jednak nadaje się do kompostowania w przydomowych warunkach.

Odpadki mięsne, kości mogą powodować powstawanie nieprzyjemnego zapachu.

Należy unikać dodawania do pryzmy twardych i dużych części roślin, np. gałęzi i łodyg- ulegną co prawda rozkładowi lecz proces ten może zająć kilka lat.

Jak założyć kompostownik?

Optymalne warunki dla rozkładu najłatwiej zapewnić  w izolowanym pojemniku z tworzywa sztucznego. Proces rozkładu może przebiegać nawet do 70% szybciej niż na pryzmie, pojemnik zajmuje niewiele miejsca dlatego jest ot rozwiązanie doskonałe do małych miejskich ogrodów.

W przypadku większych ogrodów, a co za tym idzie większych ilości odpadów bardziej popularne jest wykorzystanie otwartego drewnianego kompostownika lub usypanie pryzmy kompostowej.

kompostownik

Niezależnie od rodzaju kompostownika warto go zlokalizować w ustronnym półcienistym miejscu. Na bardzo nasłonecznionym stanowisku kompost będzie szybko przesychał, lokalizacja w głębokim cieniu zapewni dobrą wilgotność ale jednocześnie niższą temperaturę co spowolni proces kompostowania.

Warto także zapewnić sobie wygodny dojazd taczką do kompostownika oraz odpowiednią przestrzeń do jego obsługi, przerzucania materiału.

Pryzma kompostowa powinna mieć objętość przynajmniej 1m³, większa objętość pryzmy ułatwi utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności.

Kompost układamy warstwami, pamiętając o mieszaniu materiałów tak aby osiągnąć wymagane proporcje C/N, np do liści, kory czy trocin dodajemy obornika kurzego lub saletry.  Do nowo zakładanej pryzmy dobrze jest dodać resztki starego kompostu lub specjalny preparat zawierającym mikroorganizmy- przyspieszy to proces kompostowania.

Jak rozpoznać że kompost już jest gotowy?

Dojrzały kompost rozpoznajemy po ciemnobrązowym kolorze, jednolitej strukturze i zapachu żyznej ziemi.

Zastosowanie kompostu w ogrodzie

Sposób zastosowania i ilość kompostu zależy od gatunku rośliny oraz gleby występującej w ogrodzie.

Najczęściej stosujemy kompost rozkładając go cienką warstwa na powierzchni gleby (2-5 cm).

Można też zaprawiać doły pod sadzone rośliny mieszanką kompostu i ziemi (1:1). Kompost możemy stosować jako podstawę do tworzenia podłoża do wysiewu nasion lub sadzonkowania mieszając go z piaskiem w stosunku 1:1. W tym przypadku należy go wcześniej przesiać przez sito aby pozbyć się grubszych nierozłożonych fragmentów.

 

 

Ogrody wertykalne albo zielone ściany

Zielone ściany to jeden z najnowszych trendów w architekturze krajobrazu. Pionowe konstrukcje bujnie porośnięte roślinnością pozwalają na zamianę betonowych elewacji w tętniące życiem ogrody wertykalne.

ogrod-wertykalny-madryt

fot. Edmund Gall

Twórcą który spopularyzował idee zielonych ścian jest niewątpliwie Patrick Blanc- francuski botanik i projektant zieleni. Liczne podróże badawcze po lasach tropikalnych zaowocowały fascynacją roślinami które rosły w bardzo trudnych warunkach- na pionowych skałach, klifach, pniach i konarach drzew. Często były to rośliny popularne w hodowli doniczkowej, jednak dopiero w naturalnych warunkach ukazały pełnie swoich możliwości adaptacyjnych.

zielone-sciany-patric-blanc

fot. snoeziesterre

To zadziwienie możliwościami roślin, doprowadziło Patricka Blanc’a do opracowania systemu ogrodów wertykalnych. System jest stosunkowo prosty w budowie: stalowa rama, izolująca warstwa PVC i 2 warstwy grubego filcu pomiędzy którymi umieszczane są rośliny.

Spływająca z góry woda z rozpuszczonymi nawozami zapewnia odpowiednia warunki roślinom.

Efektowny wygląd zielonych ścian zapewnił francuskiemu botanikowi wielką sławę i liczne realizacje na całym świecie. Sam idea znalazła także wielu naśladowców tworzących własne systemy oparte na różnego rodzaju modułach.

ogrody-wertykalne-patrick-blanc

fot. Denis Bocquet

Realizacje francuskiego projektanta stanowią nadal wzorzec ogrodów wertykalnych nie  tylko z powodu pomysłowej konstrukcji, ale moim zdaniem przede wszystkim z powodu doskonałego odwzorowania naturalnych ekosystemów.

ogrod-wertykalny-projekt-p-blanc

fot. Bosc d’Anjou

Zobacz stronę: www.verticalgardenpatrickblanc.com

 

Letnia rabata bylinowa

Aranżując rabatę bylinową zwykle staramy się zestawiać rośliny tak aby była piękna przez cały sezon wegetacyjny. Takie podejście do projektowania może być trudne do osiągnięcia w praktyce. nawet jeśli nasza rabata będzie dobrze wyglądać przez cały sezon to czy będzie wyglądać naprawdę zachwycająco?

letnia-rabata-kwiatowa

Może warto  skupić się na wybranej porze roku i dobrać gatunki tak żeby wszystkie rozkwitły w tym samym czasie. Porzucając poprawność i przymykając oko na to że  w innych okresach rabata będzie wyglądać nieco gorzej (co nie znaczy że źle) zostaniemy wynagrodzeni niespotykanym przepychem barw w okresie kwitnienia .

mikolajek

Na rabatę staramy się wybierać rośliny o podobnych wymaganiach siedliskowych i świetlnych. Moim zdaniem niezwykle interesująco pod względem kwitnienia prezentują się letnie rabaty bylinowe rosnące w dobrze nasłonecznionych miejscach.

rudbekie-jezowki

Zasadniczy szkielet takiej aranżacji mogą stanowić rudbekie i jeżówki, uzupełnione wysokimi akcentami w postaci malw,przegorzanów i słoneczniczków oraz ozdobnymi trawami które nadadzą finezji całej kompozycji.

przegorzan

Dobrym pomysłem jest wprowadzenie do takiej kompozycji bylinowej barwnych plam z roślin o drobniejszych kwiatach np. lawendy, kocimiętki czy szałwi omszonej. Dzięki temu uzyskamy dodatkowy kontrast oparty nie tylko na barwie ale także na fakturze i pokroju roślin.

jarzmianka

malwy

Cienista rabata bylinowa

Zacieniony fragment to miejsce  które można ciekawie zaaranżować.

W budowaniu kompozycji szczególną uwagę trzeba przyłożyć do na ulistnienia roślin. Mimo że część gatunków tworzy także efektowne kwiatostany np. tawułki, to kontrast pomiędzy liśćmi  poszczególnych gatunków będzie przesądzał o udanej (lub nie) kompozycji.

Cienista rabata
Cienista rabata – fot. greenstream

 

rabata w cieniu skansen
Rabata w cieniu – fot. greenstream

Kluczem do udanej aranżacji cienistego zakątka jest dobór roślin przystosowanych do takich warunków.

Poniżej kilka propozycji roślin z których możemy zbudować kompletną cienista rabatę:

Funkie to jedna z podstawowych grup roślin przy tworzeniu kompozycji w cienistych zakątkach ogrodu. Szerokie liście sprawiają ze rabata nabiera nieco egzotycznego charakteru. Mnogość gatunków i odmian sprawia że możemy się pokusić o utworzenie rabaty z samych funkii.

 

Funkie - rośliny do cienia
Funkie Siebolda – fot. greenstream
funkie
Funkie na cienistej rabacie – fot. InAweofGod’sCreation (CC BY 2.0)

Parzydło leśne– wysoka dorastająca do 2m bylina do sadzenia z tyłu rabaty jako najwyższe piętro, efektowne białe lub kremowe kwiatostany rozświetlają cieniste zakątki ogrodu.

Parzydło leśne
Parzydło leśne – fot. greenstream

Tawułki– doskonale sprawdzają się w cieniu, wyróżniają się efektownymi kwiatostanami o dużym zróżnicowaniu kolorystycznym od białego przez różowe po ciemnoczerwone. Stanowią mocny akcent kolorystyczny cienistej rabaty.

cienista rabata - tawułki
Tawułki – fot. Rachel Kramer (CC BY 2.0)

Paprocie– ozdobne liście paproci dodają aranżacji nieco leśnego charakteru. Pierzaste liście popularnych gatunków paproci np narecznicy samczej czy długosza królewskiego doskonale kontrastują z dużymi gładkimi liśćmi funkii.

cienista rabata - paprocie
Paprocie w cienistym zakątku ogrodu – fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Pustą przestrzeń pomiędzy większymi bylinami dobrze jest wypełnić roślinami zadarniającymi. Może to być barwinek, trzmielina Fortune’a, runianka japońska czy bluszcz (na zdjęciu poniżej). Większość z tych gatunków to dość ekspansywne gatunki dlatego należy kontrolować ich rozrost w miarę potrzeby.

bluszcz -hedera helix
Bluszcz jako roślina zadarniająca – fot. greenstream

 

7 pomysłów na rzeźbę w ogrodzie

W ogrodzie zasadniczą rolę powinna odgrywać kompozycja zieleni. Dobrze dobrana rzeźba powinna dopełniać kompozycję ogrodową, tworzyć i nadawać nową  lepsza jakość  przestrzeni ogrodowej.

Aby tak się stało rzeźba musi pasować do stylu ogrodu np. kamienny  cherubinek może pasować do klasycznego angielskiego ogrodu ale w  nowoczesnym minimalistycznym ogrodzie będzie wyglądał jak z innego świata.

Poniżej kilka pomysłów na rzeźbę w ogrodzie:

rzezba-w-ogrodzie-bruno-slimak

fot. Gavin Anderson (CC BY 2.0)

rzezba-chelsea-flower-show

fot. Karen Roe (CC BY 2.0)

rzezba-w-ogrodzie-ryby

fot. Karen Roe (CC BY 2.0)

kamienna-rzezba-instalacja

fot. Karen Roe (CC BY 2.0)

rzezba-w-ogrodzie-wiklina

fot. William Murphy (CC BY 2.0)

rzezba-hampton-court

fot. Dysanovic (CC BY 2.0)

rzezba-na-wodzie

fot. Mark Fosh (CC BY 2.0)