Naparstnica purpurowa- zabójcza piękność

Zabójcza w przenośni, z racji swojego piękna i dosłownie bo jest silnie trująca.  Popularna w wiejskich ogródkach, na tradycyjnych angielskich rabatach bylinowych jak i w nowoczesnych kompozycjach. Dobrze wygląda w towarzystwie jarzmianek, orlików, róż czy piwonii.

Wyniosłe kwiatostany (100-150 cm wys.)  to piękny pionowy akcent na rabacie bylinowej. Jeśli pozwolimy się jej swobodnie wysiewać uzyskamy efekt poruszenia (lub chaosu 🙂 ) w naszej dokładnie zaplanowanej kompozycji.

Długo kwitnie- od początku czerwca, rurkowate kwiaty pojawiają się na silnie rosnącym pędzie kwiatostanowym.

Kwiaty w kolorach od różowego do purpurowego wabią owady. Szczególnie trzmiele upodobały sobie tą roślinę. To kolejny powód żeby ją mieć w swoim ogródku. Plamki wewnątrz kielicha są dla nich czymś w rodzaju drogowskazu.

 

Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea) jest rośliną dwuletnią ale potrafi utrzymać się dłużej na stanowisku wysiewając obficie nasiona. Moim zdaniem to duża zaleta. Jeśli jednak nie lubisz chaosu na rabacie  musisz obcinać kwiatostany zanim nasiona zdąża się porozsiewać.

Nasiona wysiewamy do doniczek w maju czerwcu, wczesną jesienią wysadzamy rośliny na rabatę . Zakwitną w następnym sezonie. Przy rozmnażaniu z nasion musimy liczyć  z tym że kolory kwiatów mogą bardzo odbiegać od rośliny macierzystej.

Najlepiej sprawdza się w półcieniu.  Nie ma specjalnych wymagań co do gleby.

Naparstnice są czasami atakowane przez mszyce. Mogą być też porażane przez choroby grzybowe.

Naparstnica purpurowa to roślina silnie trująca i lecznicza jednocześnie. Zawiera  glikozydy nasercowe wykorzystywane w medycynie do leczenia niewydolności układu krążenia.

Zatrucie naparstnica może spowodować śmierć na wskutek zatrzymania akcji serca.

Szczególnie dużo trujących substancji zawierają liście.

Jak ułożyć trawnik z rolki ?

Układanie trawnika z rolki nie jest trudne ale warto znać kilka szczegółów żeby to zrobić dobrze. Koszt materiału jest spory (w porównaniu do kosztu nasion), więc ewentualne błędy mogą nas więcej kosztować.

Zanim zaczniemy układać

Musimy odpowiednio przygotować podłoże.
Teren oczyszczamy, odchwaszczamy, spulchniamy, wyrównujemy, wałujemy. Jeśli trzeba poprawiamy strukturę gleby. Dodajemy piasku do gleby gliniastej, gliny lub kompostu do gleby piaszczystej. Ten etap to podstawa dobrego przyjęcia się trawy zarówno z siewu jak i rolki.

Powierzchnia gleby musi być wyrównana. Nie może być dołków.

Najlepiej zakończyć przygotowanie podłoża dzień wcześniej tak żeby następnego dnia skupić się na układaniu trawy. Nie ma sensu przygotowywać podłoża z dużym wyprzedzeniem bo ulewny deszczy czy rosnące chwasty sprawią że będziemy musieli powtórzyć ten proces.

Kiedy najlepiej układać trawę?

Trawa z rolki zwykle jest dostępna w   kwietniu. I od tego momentu aż do późnej jesieni możemy układać trawę.   Kluczowa jest odpowiednia pogoda.

Szczególnie ryzykowne jest układanie trawy z rolki w czasie upałów. Często sami producenci rolki wstrzymują dostawy w takich warunkach.

Gleba zwłaszcza gliniasta, nie może być zbyt mokra. Grząskie podłoże uniemożliwi nam odpowiednie wyrównanie zarówno podłoża jak i samego trawnika. W takiej sytuacji musimy po prostu zaczekać aż ziemia wyschnie.

Zamawiamy trawę i planujemy prace

Wybieramy  producenta który zapewni nam trawę odpowiedniej jakości.  Darń powinna być soczyście zielona , pasy powinny być równej szerokości co ułatwia układanie.

Zamawiamy o 3 do 5% więcej trawy niż to wynika obmiaru trawnika.
W sezonie dobrze jest wcześniej umówić się na dostawę.

Ile czasu zajmuje samo ułożenie rolki?

Trzy osoby układają w 3 godziny ok 90 m2 trawnika. Rolka trawy waży ok 20 kg.

Warto policzyć ile czasu będziemy potrzebować , pamiętając o tym że im krócej trawa leży zwinięta w rolkach tym lepiej. Najlepiej rozłożyć trawę w dniu dostawy. Jeśli jest chłodniej może poleżeć na palecie przez ok 1 dobę.

Kiedy przyjedzie do nas trawa- jeśli jest owinięta folią zdejmujemy ją żeby trawa w rolkach się nie zaparzyła.

Rozkładamy trawę

Pierwszy rząd układamy dosuwając krótszą krawędź pierwszego pasa trawy do obrzeża lub brzegu trawnika. Rozwijamy kolejną rolkę dosuwając jej krótsza krawędź do końca poprzedniego pasa trawy. Po ułożeniu wszystkich pasów w pierwszym rzędzie sprawdzamy czy krawędź całego rzędu jest prosta.

W którym miejscu zacząć układanie pierwszego rzędu?

Wybieramy najdłuższy bok trawnika i układamy równolegle do niego. Gdy mamy nieregularny kształt trawnika wyznaczamy najdłuższą linie prostą wzdłuż której daje się układać trawę bez konieczności docinek.

Kolejny pas zaczynamy od połówki  rolki, tak aby miejsca połączenie poszczególnych pasów nie wypadały nad sobą . ( podobnie jak układa się cegły w murze).

Krótsze krawędzie rolek  mają często zawinięte do góry brzegi, można je obciąć ostrym nożem. Jest to szczegół ale dzięki temu miejsce łączenia będzie mniej widoczne.

Zwykle układamy trawnik klęcząc i przy okazji robimy dołki kolanami w podłożu. Trzeba pamiętać o ich wyrównaniu przed położeniem następnego rzędu rozwiniętych rolek trawy.

Ze względów estetycznych dobrze jest rolki zawsze rozwijać w jedną stronę. Z włosem lub pod włos .Trawnik ma wtedy jednolity wygląd zaraz po ułożeniu.   Jeśli nie będziemy tego pilnować,  na jednolity wygląd trawnika zaczekamy do momentu pierwszego koszenia trawnika.

Po ułożeniu

Po skończeniu układania obcinamy wystające fragmenty murawy.
Kiedy nie mamy obrzeża należy obsypać krawędzie zewnętrzne ziemią żeby brzegi nie wysychały.

Ułożony trawnik podlewamy tak żeby dobrze nasiąknął wodą. Żeby to sprawdzić unosimy kawałek darni- jego spod powinien być mokry. Wałujemy lekkim wałem ( napełnionym wodą do 1/3 objętości). Wałowanie zapewnia dociśniecie pasów murawy do podłoża co zapewni jej lepsze ukorzenienie.

Ułożony trawnik nawadniamy regularnie, często konieczne jest codzienne nawadnianie. Ziemia powinna być wilgotna co najłatwiej sprawdzić wtykając w nią palec.
W zależności od warunków pogodowych, ukorzenianie trwa od 1-2 tygodni. Źdźbła trawy podnoszą się, nie można oderwać darni od podłoża.

Pora wykonać pierwsze koszenie, ścinamy trawę o 1/3 jej długości.

Pozostaje na już tylko cieszyć się trawnikiem oczywiście pielęgnując go odpowiednio.

Przebiśniegi

Przebiśniegi  wychylają swoje kwiaty spod roztapiającego się śniegu już w lutym. Subtelne i delikatne, jednocześnie niezwykle wytrzymałe.  Warto je mieć w swoim ogrodzie, cieszą oko kiedy inne rośliny trwają w uśpieniu…

Przebiśniegi w śniegu – fot. Takashi .M (CC BY 2.0)

Gdzie sadzić przebiśniegi ?

W naturze przebiśniegi rosną w lasach liściastych gdzie wiosną jest dużo światła a później gęste listowie ocienia dno lasu.

Przebiśniegi w parku
Przebiśniegi w parku – fot. Mark Kent (CC BY 2.0)

W ogrodzie takie warunki znajdą pod koronami drzew i krzewów liściastych (np. jak forsycja czy dereń biały). Ściółka liściowa dostarcza roślinom odpowiednich składników odżywczych. Korony drzew i krzewów chronią glebę przed nadmiernym przegrzewaniem w lecie.

Cebulki sadzimy we wrześniu na  głębokość równą ich 3-krotnej wielkości.

Doświadczeni ogrodnicy uważają że posadzone w odpowiednim miejscu przebiśniegi najlepiej zostawić w spokoju.  Nie wygrabiamy liści, pozwalamy naturalnie im się rozrastać.

Co zrobić żeby przyspieszyć ten naturalny proces?

Jak uzyskać spektakularny dywan przebiśniegów nie wydając zbyt dużo na zakup cebulek?

Każdego roku po przekwitnięciu możemy wykopywać cebulki i rozmnażać je przez podział. Ważny jest odpowiedni termin rozmnażania. Cebulki potomne oddzielamy kiedy przebiśniegi mają jeszcze całkowicie zielone liście i od razu sadzimy w odpowiednie miejsca.

Inną metoda  jest wysiew nasion , jednak tak rozmnożone rośliny kwitną dopiero po kilku latach.

Mimo ze możemy posadzić cebulki  przebiśniegów  w trawniku  to jednak nie oczekujmy  że zaczną się na nim masowo rozrastać. Przebiśniegi po przekwitnięciu potrzebują  kilku tygodni żeby zmagazynować zapasy w cebulkach. Zbyt wczesne obcięcie ich liści zakłóca ten proces.

Pamiętajmy że w Polsce przebiśniegi są pod ochroną i nie należy ich pozyskiwać z naturalnych stanowisk.  Masowe przenoszenie ich do ogródków spowodowało ograniczenie ich występowania.

Kolorowy zimowy ogród ?

Zimą życie w ogrodzie zamiera. Liście opadły, byliny pozasychały.
Zima odsłania szkielet naszego ogrodu, odziera go z ulotnego piękna.
Ogród zdaje się być uśpiony i nudny… Ale czy na pewno?

swierk-nidiformis-zima

Czasami wystarczy popatrzeć uważniej.
W zimie możemy zwrócić uwagę na mnogość odcieni zieleni .
Zimozielone rośliny które były tłem dla kwitnących bylin czy krzewów teraz same wychodzą na pierwszy plan. Głęboka zieleń cisu, jaśniejsze odcienie żywotników , niebieskozielone jałowce.

zima-w-ogrodzie

„Brązowy to też kolor”- mawia Piet Oudolf twórca naturalistycznych założeń ogrodowych. Niektóre rośliny nawet martwe prezentują się ciekawie. Zwiewne kwiatostany traw, zaschnięte bukiety hortensji, przegorzany, żelaźniaki Russela.

bukiety-hortensji

A co z mocnymi wibrującymi barwami?

Ukryte pod liśćmi czerwone pędy derenia i żółte pędy wierzby teraz ukazują swoje walory.

wierzba

Pamiętajmy że najbardziej nasycony kolor mają młode pędy. O intensywne kolory musimy zadbać, mocno przycinając rośliny żeby pobudzić ich do rozwoju młodych pędów.

deren

brzozy

deren-zima

Kolorowe owoce także ożywiają ogród: pomarańczowe kulki ognika, jarzębinowe korale czy owoce berberysu.

Poza dekoracyjną funkcją zwabią do naszego ogrodu zimowych gości: gile, jemiołuszki czy drozdy. Ptaki łatwo zwabić do ogrodu dokarmiając je w zimie. Karmnik dla ptaków zapewni nam towarzystwo sikorek, wróbli i trznadli. Zgiełk i harmider w zimowym ogrodzie mamy zapewniony.

O inne atrakcje w ogrodzie musimy zadbać odpowiednio wcześniej.

Jeśli planujemy jakieś zmiany w ogrodzie , właśnie teraz jest dobra pora żeby je zaplanować. Ogród, zwłaszcza przysypany śniegiem jest jak biała kartka na której możemy swobodnie wytyczyć nasz wizje.

Parki kwiatowe Japonii

Tradycyjny ogród japoński to perfekcyjne krajobrazy,  idealnie uformowane drzewa oraz precyzyjnie poukładane kamienie. Więcej o nim można przeczytać tutaj.

Ogrody japońskie wydają się być ponadczasowe. Odzwierciedlają wg mnie także całą kulturę Japonii. Kulturę ludzi zdyscyplinowanych i pracowitych.

Ciekawym dopełnieniem tradycyjnych ogrodów jest popularność i wręcz celebracja ulotnych chwil kwitnienia roślin. Nie bez powodu Japonia nazwana jest krajem kwitnącej wiśni.

Kwitnące wiśnie- symbol Japonii
Kwitnące wiśnie fot. masa (CC BY 2.0)

Ale nie tylko kwitnące wiśnie zachwycają Japończyków. Na popularności zyskują kwiatowe parki , miejsca które są atrakcyjne przez kilka- kilkanaście dni w roku. Krótko ale jakże spektakularnie.

Jednym  z nich jest rozciągający się na 190 hektarach  Hitachi Park. Wiosną w parku królują kolorowe kwiaty np. porcelanka niebieska Nemophila menziesii.

parki-kwiatowe-japonii-hitachi-park
Hitachi Seaside Park fot. Jonathan Lin (CC BY 2.0)
nemophila-hitachi-park
Nemophila w Parku Hitachi fot. t.kunikuni (CC BY 2.0)

Na przełomie sierpnia i września natomiast ogromne wrażenie robią przebarwiające się mietelniki Kochia scoparia.

kochia-Hitachi-Park
Jesień w parku Hitachi fot. hirohiroslope (CC BY 2.0)
kochia-scoparia
Barwny kobierzec z mietelników Kochia scoparia fot. ajari (CC BY 2.0)

U podnóża góry Kuju położony jest kolejny park kwiatowy. 500 gatunków kwiatów zapewnia niesamowite widoki przez cały sezon. Tulipany na wiosnę, lawenda w lecie czy kosmosy jesienią.

park-kwiatowy-kuju
Barwne dywany w parku Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
dywany-kwiatow-kuju
Park kwiatowy Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

W Parku Hitsujiyama 400 000 floksów Phlox subulata tworzy niesamowity dywan. Kwitnące w kwietniu floksy przyciągają tłumy turystów. Floks szydlasty  to roślina często spotykana także w naszych ogrodach, gdzie w dużo mniejszej skali także robi wrażenie podczas kwitnienia. Jak widać warto pamiętać żeby posadzić ją w odpowiednio dużej grupie.

Hitsujiyama-Park
Morze floksów w Parku Hitsujiyama fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
view-from-HItujiyama-Park
Floksy fot. Daisuke tashiro (CC BY 2.0)

Łany floksów można zobaczyć również na festiwalu kwiatowym w Shibazakura .Tłem dla różowych kobierców jest najsłynniejsza góra Japonii – Fudżi.

Shibazakura-Festival
Festiwal kwiatowy w Shibazakura fot. Ben & Gab (CC BY 2.0)

Położony w mieście Tachikawa Park Showa zapewnia zwiedzającym wiele atrakcji. Jesienią wszystkie przyćmiewa kwitnienie kosmosów, zwane czasami jesiennym kwitnieniem wiśni.

showa-kinen-park
Park Showa fot. nakimusi (CC BY 2.0)
cosmos
Kosmosy fot. ajari (CC BY 2.0)

Kwitnące wistarie to główna ozdoba parku Ashikaga .  Najstarsza z nich ma ponad 150 lat i jest rozpięta na systemie trejaży zajmujących powierzchnię ok 1000m2. Odpowiednie oświetlenie sprawia że również w nocy zachwyca zwiedzajacych.

wisteria
150 letnia glicynia w parku Ashikaga fot. Hetarllen Mumriken (CC BY 2.0)
glicynia
Park Ashikaga nocą fot. inazakira (CC BY 2.0)

Spektakularne kwitnienie trwa krótko, dlatego warto wcześniej sprawdzić terminy najbardziej korzystne dla zwiedzania każdego parku.  Poza porą kwitnienia nie wyglądają już tak ładnie.

Jestem ciekawy Twojej opinii…

Kwiatowe parki czy tradycyjne japońskie ogrody? A może jedno i drugie?

 

Pozwolenie na wycinkę drzew – zmiany w 2016r.

Nielegalne wycięcie drzewa wiąże się z wysokimi karami dochodzącymi do kilkudziesięciu tysięcy złotych za drzewo.

Warto o tym pamiętać. Nie ma tu znaczenia fakt że drzewo sami sadziliśmy lub kupiliśmy działkę i wydaje się nam że możemy robić co chcemy z posadzonymi na niej drzewami.

Aby legalnie usunąć drzewo ze swojej działki konieczne jest pozwolenie wydane przez właściwy organ, czyli w zależności od lokalizacji: wójta, burmistrza albo prezydenta
miasta.

Do 2015 r obowiązywało kryterium wieku drzew nakazujące uzyskanie pozwolenia dla drzew w wieku powyżej 10 lat. Kryterium to sprawiało kłopoty w praktycznym zastosowaniu. Niedokładność metod szacowania wieku drzewa powodowała liczne spory pomiędzy osobami zainteresowanymi usunięciem drzew z posesji a urzędami wydającymi zgodę.

Wprowadzone w 2015 r. zmiany w ustawie o ochronie przyrody zastępują niejasne kryterium wiekowe pomiarem obwodu pnia  na wys 5 cm od powierzchni gruntu. Drzewa o obwodzie pnia do 35 cm (topole,wierzby, kasztanowiec zwyczajny, klon jesionolistny, klon srebrzysty, robinia akacjowa oraz platan klonolistny) lub do 25cm (pozostałe gatunki) nie wymagają pozwolenia na wycinkę.

Niezależnie od tego kryterium ustawodawca przewidział szereg przypadków w których można wyciąć drzewa bez pozwolenia (np. drzewa owocowe).

Zezwolenie na wycinkę drzew

Jak wygląda procedura uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew ?

Do właściwego urzędu składamy wniosek o wycinkę drzewa.

Wzór takiego wniosku powinien być dostępny w urzędzie lub na jego stronie internetowej

Wniosek ten zawiera:

  • imię, nazwisko i adres posiadacza i właściciela nieruchomości
  • oświadczenie o tytule prawnym do władania nieruchomością
  • zgodę właściciela nieruchomości
  • nazwę gatunku drzewa lub krzewu
  • obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm, w przypadku gdy drzewo ma wiele pni na tej wysokości należy podać obwód każdego pnia. Jeżeli pień drzewa jest krótszy należy podać obwód pnia mierzony bezpośrednio pod koroną drzewa.
  • w przypadku krzewów podajemy pole powierzchni z której usuwamy krzewy
  • miejsce,przyczynę i termin planowanego usunięcia drzewa
  • wskazanie czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej
  • rysunek lub mapę określającą położenie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granicy działki i obiektów budowlanych zarówno istniejących jak i projektowanych
  • projekt planu nasadzeń zastępczych ( w liczbie nie mniejszej niż ilość usuwanych drzew- kompensacja przyrodnicza)

Po złożeniu wniosku organ wydający zezwolenie powinien przed jego wydaniem dokonać oględzin i ustalić czy nie występują w zakresie zezwolenia gatunki chronione.

Samo wydanie zezwolenia może być uzależnione od  ustalonych przez urząd nasadzeń zastępczych lub konieczności przesadzenia drzewa.

Posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa.  W ustawie wprowadzono szereg wyjątków od pobierania opłat np. nie obowiązują one w przypadku drzew na które osoba fizyczna uzyskała zezwolenie na cele nie związane z działalnością gospodarczą , drzew obumarłych czy usunięcia drzew w związku z pracami pielęgnacyjnymi na terenach zieleni.

Warto o tym pamiętać bo stawki tych opłat są wysokie, np opłata za 1 cm obwodu pnia dla drzew o obwodzie pnia do 25cm może wynosić do 97,88 zł. Im większe obwody pni tym wyższe stawki za 1 cm obwodu pnia.

Organ właściwy do wydania wyzwolenia ma 30 dni na jego wydanie lub 60 dni jeżeli przeprowadzane jest postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Niewyrażenie stanowiska w tym terminie uznaje się za uzgodnienie zezwoleni

UWAGA !!! Przedstawiona powyżej procedura stanowi wyciąg z ustawy i dotyczy sytuacji osoby fizycznej chcącej usunąć drzewo ze swojej działki.  W ustawie przewidziano szereg odstępstw lub zaostrzeń np. w przypadku nieruchomości zabytkowych lub położonych na obszarach chronionych. W związku z tym jeśli mamy wątpliwości najlepiej przeczytać oryginał tutaj. Przepisy dotyczące usuwania drzew i całej opisanej wyżej procedury znajdziemy w rozdziale 4 na stronach 55-64.

Pomysł na ogród

Od czego zacząć urządzanie ogrodu? Zastanówmy się jaki powinien być nasz ogród, jaki ma mieć styl. To pytanie powinniśmy sobie zadać zanim zaczniemy wybierać rośliny, kupować meble czy budować altanę w ogrodzie. Jeśli najpierw określimy styl i do niego dopasujemy wszystkie elementy ogrodu, możemy być pewni że nasz ogród będzie dobrze wyglądał.

Hampton-Court-ogrod-pokazowy

Ogród pokazowy na Hampton Court Palace Flower Show fot. Sarah

Można obecnie wyróżnić kilka głównych nurtów w sztuce ogrodowej:

  • nowoczesny
  • wiejski
  • klasyczny
  • japoński (orientalny)
  • francuski
  • śródziemnomorski
  • angielski

Hidcote-Manor-Garden

Hidcote Manor Garden fot. Dave Catchpole

Możliwe jest również mieszanie elementów z różnego typu ogrodów,ale  trzeba to robić zawsze z dużym wyczuciem aby uniknąć estetycznego chaosu.

Pomocna tutaj będzie złota zasada projektowanie wszelkiego rodzaju „Less is more” czyli „Mniej znaczy więcej”

Warto też zastanowić się ile czasu chcemy spędzać na pielęgnacji ogrodu? Ogrody w stylu wiejskim,  pełne bylin i kwiatów, wymagają dużych nakładów pracy.

W tym trudnym wyborze warto poszukać inspiracji w ogrodach znanych projektantów. Znakomitą okazją do inspiracji są różnego rodzaju wystawy ogrodnicze gdzie na żywo możemy zobaczyć ogrody pokazowe.

ogrod-chelsea-flower-show

Ogród pokazowy na wystawie Chelsea Flower Show fot. Karen Roe

Kompost – złoto ogrodników

Kompost nazywany jest czasami złotem ogrodników.   Dlaczego?

Zalety kompostu

  • Wzbogacając glebę w próchnicę poprawia jej zdolność do magazynowania wody.
  • Dostarcza składniki pokarmowe do gleby w odpowiednich proporcjach.
  • Spulchnia glebę ułatwiając rozwój korzeni.
  • Produkując kompost, redukujemy ilość odpadów organicznych w ogrodzie.

Jak zrobić kompost?

Kompost jest produktem kontrolowanego rozkładu materii organicznej.

Szybki rozkład materii organicznej wymaga zapewnienia odpowiednich warunków dla rozwoju mikroorganizmów. Odpowiednia temperatura, wilgotność oraz obecność tlenu i mieszaniny składników pokarmowych to czynniki umożliwiające  prawidłowy rozkład materii organicznej.

kompost

Kluczowy jest stosunek węgla, azotu, tlenu oraz wody w kompostowanej masie. Najszybszy rozkład zachodzi gdy stosunek węgla do azotu wynosi ok. 25:1, 30:1. W niektórych materiałach składniki te występują w przybliżonych proporcjach np. w świeżo ściętej trawie, w innych zawartość azotu lub węgla przeważa.

Co można kompostować?

  • Resztki roślin ozdobnych.
  • Chwasty bez nasion.
  • Liście.
  • Skoszona trawa, darń
  • Uszkodzone owoce i warzywa bez oznak chorób.
  • Odpadki kuchenne- obierki z warzyw i owoców, fusy, skorupki jaj
  • Odchody zwierząt roślinożernych
  • Kora drzew, trociny, rozdrobnione gałęzie
  • Popiół drzewny

Czego nie należy kompostować ?

Generalnie każdy materiał organiczny można poddać procesowi kompostowania. Nie każdy jednak nadaje się do kompostowania w przydomowych warunkach.

Odpadki mięsne, kości mogą powodować powstawanie nieprzyjemnego zapachu.

Należy unikać dodawania do pryzmy twardych i dużych części roślin, np. gałęzi i łodyg- ulegną co prawda rozkładowi lecz proces ten może zająć kilka lat.

Jak założyć kompostownik?

Optymalne warunki dla rozkładu najłatwiej zapewnić  w izolowanym pojemniku z tworzywa sztucznego. Proces rozkładu może przebiegać nawet do 70% szybciej niż na pryzmie, pojemnik zajmuje niewiele miejsca dlatego jest ot rozwiązanie doskonałe do małych miejskich ogrodów.

W przypadku większych ogrodów, a co za tym idzie większych ilości odpadów bardziej popularne jest wykorzystanie otwartego drewnianego kompostownika lub usypanie pryzmy kompostowej.

kompostownik

Niezależnie od rodzaju kompostownika warto go zlokalizować w ustronnym półcienistym miejscu. Na bardzo nasłonecznionym stanowisku kompost będzie szybko przesychał, lokalizacja w głębokim cieniu zapewni dobrą wilgotność ale jednocześnie niższą temperaturę co spowolni proces kompostowania.

Warto także zapewnić sobie wygodny dojazd taczką do kompostownika oraz odpowiednią przestrzeń do jego obsługi, przerzucania materiału.

Pryzma kompostowa powinna mieć objętość przynajmniej 1m³, większa objętość pryzmy ułatwi utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności.

Kompost układamy warstwami, pamiętając o mieszaniu materiałów tak aby osiągnąć wymagane proporcje C/N, np do liści, kory czy trocin dodajemy obornika kurzego lub saletry.  Do nowo zakładanej pryzmy dobrze jest dodać resztki starego kompostu lub specjalny preparat zawierającym mikroorganizmy- przyspieszy to proces kompostowania.

Jak rozpoznać że kompost już jest gotowy?

Dojrzały kompost rozpoznajemy po ciemnobrązowym kolorze, jednolitej strukturze i zapachu żyznej ziemi.

Zastosowanie kompostu w ogrodzie

Sposób zastosowania i ilość kompostu zależy od gatunku rośliny oraz gleby występującej w ogrodzie.

Najczęściej stosujemy kompost rozkładając go cienką warstwa na powierzchni gleby (2-5 cm).

Można też zaprawiać doły pod sadzone rośliny mieszanką kompostu i ziemi (1:1). Kompost możemy stosować jako podstawę do tworzenia podłoża do wysiewu nasion lub sadzonkowania mieszając go z piaskiem w stosunku 1:1. W tym przypadku należy go wcześniej przesiać przez sito aby pozbyć się grubszych nierozłożonych fragmentów.

 

 

Ogrody wertykalne albo zielone ściany

Zielone ściany to jeden z najnowszych trendów w architekturze krajobrazu. Pionowe konstrukcje bujnie porośnięte roślinnością pozwalają na zamianę betonowych elewacji w tętniące życiem ogrody wertykalne.

ogrod-wertykalny-madryt

fot. Edmund Gall

Twórcą który spopularyzował idee zielonych ścian jest niewątpliwie Patrick Blanc- francuski botanik i projektant zieleni. Liczne podróże badawcze po lasach tropikalnych zaowocowały fascynacją roślinami które rosły w bardzo trudnych warunkach- na pionowych skałach, klifach, pniach i konarach drzew. Często były to rośliny popularne w hodowli doniczkowej, jednak dopiero w naturalnych warunkach ukazały pełnie swoich możliwości adaptacyjnych.

zielone-sciany-patric-blanc

fot. snoeziesterre

To zadziwienie możliwościami roślin, doprowadziło Patricka Blanc’a do opracowania systemu ogrodów wertykalnych. System jest stosunkowo prosty w budowie: stalowa rama, izolująca warstwa PVC i 2 warstwy grubego filcu pomiędzy którymi umieszczane są rośliny.

Spływająca z góry woda z rozpuszczonymi nawozami zapewnia odpowiednia warunki roślinom.

Efektowny wygląd zielonych ścian zapewnił francuskiemu botanikowi wielką sławę i liczne realizacje na całym świecie. Sam idea znalazła także wielu naśladowców tworzących własne systemy oparte na różnego rodzaju modułach.

ogrody-wertykalne-patrick-blanc

fot. Denis Bocquet

Realizacje francuskiego projektanta stanowią nadal wzorzec ogrodów wertykalnych nie  tylko z powodu pomysłowej konstrukcji, ale moim zdaniem przede wszystkim z powodu doskonałego odwzorowania naturalnych ekosystemów.

ogrod-wertykalny-projekt-p-blanc

fot. Bosc d’Anjou

Zobacz stronę: www.verticalgardenpatrickblanc.com

 

Letnia rabata bylinowa

Aranżując rabatę bylinową zwykle staramy się zestawiać rośliny tak aby była piękna przez cały sezon wegetacyjny. Takie podejście do projektowania może być trudne do osiągnięcia w praktyce. nawet jeśli nasza rabata będzie dobrze wyglądać przez cały sezon to czy będzie wyglądać naprawdę zachwycająco?

letnia-rabata-kwiatowa

Może warto  skupić się na wybranej porze roku i dobrać gatunki tak żeby wszystkie rozkwitły w tym samym czasie. Porzucając poprawność i przymykając oko na to że  w innych okresach rabata będzie wyglądać nieco gorzej (co nie znaczy że źle) zostaniemy wynagrodzeni niespotykanym przepychem barw w okresie kwitnienia .

mikolajek

Na rabatę staramy się wybierać rośliny o podobnych wymaganiach siedliskowych i świetlnych. Moim zdaniem niezwykle interesująco pod względem kwitnienia prezentują się letnie rabaty bylinowe rosnące w dobrze nasłonecznionych miejscach.

rudbekie-jezowki

Zasadniczy szkielet takiej aranżacji mogą stanowić rudbekie i jeżówki, uzupełnione wysokimi akcentami w postaci malw,przegorzanów i słoneczniczków oraz ozdobnymi trawami które nadadzą finezji całej kompozycji.

przegorzan

Dobrym pomysłem jest wprowadzenie do takiej kompozycji bylinowej barwnych plam z roślin o drobniejszych kwiatach np. lawendy, kocimiętki czy szałwi omszonej. Dzięki temu uzyskamy dodatkowy kontrast oparty nie tylko na barwie ale także na fakturze i pokroju roślin.

jarzmianka

malwy