Archiwum kategorii: Architektura Krajobrazu

Festiwal sztuki ogrodowej w Chaumont

Laboratorium dla współczesnej sztuki ogrodowej – tak piszą o festiwalu sami organizatorzy i myślę ze to bardzo trafne określenie. Zaproszeni twórcy eksperymentują z przestrzenią i zielenią w malowniczym otoczeniu  średniowiecznego zamku Chaumont w Dolinie Loary.

fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Od początku festiwalu w roku 1992 r.  zaprezentowano tu ok. 500 ogrodów pokazowych. Co roku powstaje tu ponad dwadzieścia nowych aranżacji.

fot. Anne (CC BY 2.0)

Niektóre ogrody  zostają na dłużej jak np. ogród „Ziemia i Niebo” – dzieło chińskiego projektanta Yu Kongjianga, będące współczesną interpretacją  tradycyjnych chińskich ogrodów.

fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Ogrody na festiwalu w to raczej artystyczne instalacje pełne metafor i zaskakującego spojrzenia na przestrzeń. Pojęcie „ogród” jest tutaj bardzo pojemne. Każda edycja ma myśl przewodnią która jest inspiracją dla artystów kreujących przestrzeń.

fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Interpretacje są bardzo różne od prostych zabaw forma, po aranżacje z głębszym przesłaniem.

Prostym ale ciekawym przykładem takiego ogrodu z przesłaniem jest „LE DOMAINE DE NARCISSE”  z edycji festiwalu pt. Ogrody grzechów śmiertelnych (2014 r.)  Gładkie lustro zachęca do zobaczenia swojego odbicia . Czy będziemy jak Narcyz? A może dostrzeżemy ogród ukryty pod lustrem wody?  Ustawiona w pobliżu lustra ławeczka zachęca do zatrzymania się i kontemplacji na grzechem pychy.

fot. Daniel Jolivet  (CC BY 2.0)

Większość aranżacji to ogrody koncepcyjne z rzadka trafiają się „prawdziwe ogrody” co odróżnia ten festiwal od np. Chelsea Flower Show.

fot. Daniel Jolivet (CC BY 2.0)

Rożnie można oceniać eksperymenty na festiwalu, może nie wszystkie przypadną nam do gustu ale niektóre napewno dają do myślenia.

Ogród preriowy

Prerie- trawiaste zbiorowiska kojarzące się bizonami i kowbojami, dzisiaj w 99% zostały przekształcone w pola uprawne .

W naszych ogrodach możemy spotkać wiele gatunków pochodzących z prerii- są łatwe w uprawie niewymagające byliny takie jak np. jeżówki i rudbekie. Rośliny te często mają zastosowanie w tradycyjnych rabatach kwiatowych.

W rozległym ogrodzie preriowym nabierają innego wyrazu. Rozległa płaska przestrzeń porośnięta roślinami o podobnej wysokości. Rośliny sadzone są w grupach lub porozrzucane w pozornie chaotyczny sposób .

Ten nowy trend  został spopularyzowany przez słynnego holenderskiego ogrodnika Pieta Oudolfa. Wykorzystuje rośliny pochodzące z amerykańskiej prerii, ale nie tylko.

Jakie są zalety takiego ogrodu?

Ogród preriowy wymaga mniej nawożenia i nawadniania niż trawnik.

Kombinacja traw i kwitnących bylin zachwyca nie tylko ludzi ale też  ptaki, motyle, pszczoły czy inne owady

Wymagania

Prerie są ekosystemami  które otrzymują niewielką ilość opadów. Klimat panujący na preriach cechuje gorące suche  lata i mroźne zimy.  Warunki w zasadzie podobne do tych które mamy w Polsce.

Wymagane jest  nasłonecznione stanowisko , gleba dosyć sucha .

Planujemy sadzenie roślin

Rośliny możemy sadzić w dużych grupach , ale bardziej naturalny wygląd zapewnia tzw „matrix planting”. W tym schemacie nasadzeń umieszczamy  pojedyncze roślin lub małe grupki roślin wyróżniające się w obrębie matrycy utworzonej z bardziej jednorodnej mieszaniny roślin.  Przypomina to losowe rozmieszczenie roślin na łące.

Piet Oudolf porównuje ten sposób sadzenia do ciasta z bakaliami.Wyróżniające się formą rośliny zostają porozrzucane jak rodzynki czy orzechy w cieście- matrycy utworzonej przez mix innych gatunków.

Do ogrodu preriowego dobieramy wytrzymałe rośliny, niezbyt ekspansywne, tak aby nie zdominowały pozostałych gatunków. Komponując  taki ogród  dobieramy rośliny o zróżnicowanej kolorystyce  teksturze liści pokroju.

Ważniejszy od koloru staje się kontrast w pokroju, wysokości roślin i formie liści. Np. zestawiamy zwiewne pędy śmiałka darniowego ze zwartymi kwiatostanami rozchodnika „Matrona”.  W naturalnym ekosystemie prerii trawy stanowią od 60-80 % gatunków. W ogrodzie preriowym nie powinny zajmować więcej niż 30-40 % tak aby nie zdominowały kompozycji.  Ogród warto zaplanować biorąc pod uwagę możliwości samodzielnego rozsiewania się roślin.

W małych ogrodach grupy roślin w pasach o szerokości 1m. Rekomendowana wielkość rabaty w stylu preriowym to 1ox1o m

Rośliny do ogrodu preriowego (wybrane gatunki)

Trawy

  • Śmiałek darniowy
  • Trzcinnik ostrokwiatowy
  • Ostnice
  • Trzęślica trzcinowata odm. ‚Karl Foerster’

Byliny

  • Jeżówki
  • Rudbekie
  • Szałwia omszona
  • Liatra kłosowa
  • Żeleźniak Russela
  • Sadziec plamisty
  • Perowskia
  • Pysznogłówka dęta
  • Słoneczniczek szorstki
  • Rozchodnik „Matrona”
  • Kocimiętka

 

 

Zakładamy ogród preriowy

Kluczowy jest  moment założenia ogrodu preriowego.

Gleba powinna być odchwaszczona. Być może konieczne będzie kilkukrotne odchwaszczanie, żeby pozbyć się chwastów kiełkujących z nasion. Jeśli nie zapanujemy teraz nad chwastami , później będzie ciężko to nadrobić.

Pielenie- pierwsze lata w preriowym ogrodzie to okres wytężonego pielenia i mulczowania.

Po ok.  2 latach rośliny same się obronią. Preriowy ogród najokazalej prezentuje się pod koniec lata.

 

 

 

 

High Line – niezwykły park

High Line to nietypowy park miejski założony na zabytkowej linii kolejowej ciągnącej się nad ulicami w dzielnicy West Side na Manhattanie w Nowym Jorku.

fot. Teri Tynes (CC BY 2.0)

Projekt High Line powstał dzięki współpracy James Corner Field Operations, Diller Scofidio + Renfro, i holenderskiego mistrza ogrodnictwa Pieta Oudolfa.

fot. Marco Verch (CC BY 2.0)

Park zawdzięcza powstanie oddolnej inicjatywie lokalnej społeczności reprezentowanej przez stowarzyszenie „Przyjaciele High Line”.  Zaniedbane niegdyś torowisko przyciąga obecnie 7 milionów odwiedzających rocznie.

fot. Kristina D.C. Hoeppner (CC BY 2.0)

Plan nasadzeń został zainspirowany przez ruderalny krajobraz który powstał samoistnie na estakadzie torowiska po tym jak opuściły je pociągi.

fot. Harvey Barrison (CC BY 2.0)

Wiele gatunków które pierwotnie rosły na opuszczonym torowisku odnalazło swojej miejsce w nowym krajobrazie parku.

fot. Ryan Somma (CC BY 2.0)

Siedlisko na estakadzie to dosyć niekorzystne warunki dla roślin: płytka gleba zwykle ok 45 cm lub mniej, wysokie elewacje budynków sprzyjające ekstremalnym upałom w lecie i przejmującym chłodom w zimie.

fot. Ryan Somma (CC BY 2.0)

Rośliny dobrano mając na uwadze  ich wytrzymałość, rodzime pochodzenie i zrównoważony rozwój. Mimo to nie wszystkie wytrzymały tak skrajne warunki i musiały zostać zastąpione.

fot. sharon_k  (CC BY 2.0)

Na etapie projektowania nie przewidziano że pod niektórymi częściami estakady znajdują się budynki np. restauracje które emitują duże ilości ciepła w zimie stymulując rośliny do wzrostu co powodowało wypadanie części gatunków.

fot. Everyday Growing (CC BY 2.0)

Dla projektanta Pieta Oudolfa takie zmiany są nieuniknione. Jak sam mówi : „Ogród to nie obraz  który oglądasz ale dynamiczny proces który podlega ciągłym przemianom.”

fot. sharon_k  (CC BY 2.0)

 

Marqueyssac – ogród wyrzeźbiony w bukszpanie

Formowane żywopłoty są atrakcyjnym dodatkiem w wielu ogrodach. Niskie obwódki wyznaczają ogrodowe partery , wysokie żywopłoty dzielą ogród na bardziej kameralne przestrzenie.

fot. Adrian Scottow (CC BY 2.0)

Istnieje jednak ogród  dosłownie wyrzeźbiony w bukszpanie.

fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Zawieszony na kredowych klifach doliny rzeki Dordogne ogród Marqueyssac przyciąga tłumy turystów. Główną atrakcją jest 150 000 krzewów bukszpanu uformowanych w fantazyjne kształty.

Jak powstały?

W 1861r. ówczesny właściciel ogrodu Julien de Cervel rozpoczął rewitalizację ogrodu.  Przebudował zupełnie istniejący tutaj formalny ogród. Wytyczył blisko 6 kilometrów krętych ścieżek spacerowych, podkreślających romantyczny charakter nowego założenia.

Nasadził setki tysięcy  krzewów bukszpanu i wyrzeźbił w nich niesamowite kształty.

fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

Zafascynowany włoskim krajobrazem zasadził cyprysy i sosny pinie.Upiększanie ogrodu zajęły mu ostatnie 30 lat jego życia.  Z pewnością nie był to czas zmarnowany.

fot. BizanceNCo (CC BY 2.0)

Ogród w drugiej połowie XXw .został nieco zaniedbany. Dopiero  w 1996 roku nowy właściciel  przywrócił mu dawny blask . Odrestaurowano bukszpanowe rzeźby. Dodano także nowe elementy:  ziołowe rabaty z lawendą , santoliną i rozmarynem.

fot. Adrian Scottow (CC BY 2.0)

Parki kwiatowe Japonii

Tradycyjny ogród japoński to perfekcyjne krajobrazy,  idealnie uformowane drzewa oraz precyzyjnie poukładane kamienie. Więcej o nim można przeczytać tutaj.

Ogrody japońskie wydają się być ponadczasowe. Odzwierciedlają wg mnie także całą kulturę Japonii. Kulturę ludzi zdyscyplinowanych i pracowitych.

Ciekawym dopełnieniem tradycyjnych ogrodów jest popularność i wręcz celebracja ulotnych chwil kwitnienia roślin. Nie bez powodu Japonia nazwana jest krajem kwitnącej wiśni.

Kwitnące wiśnie- symbol Japonii
Kwitnące wiśnie fot. masa (CC BY 2.0)

Ale nie tylko kwitnące wiśnie zachwycają Japończyków. Na popularności zyskują kwiatowe parki , miejsca które są atrakcyjne przez kilka- kilkanaście dni w roku. Krótko ale jakże spektakularnie.

Jednym  z nich jest rozciągający się na 190 hektarach  Hitachi Park. Wiosną w parku królują kolorowe kwiaty np. porcelanka niebieska Nemophila menziesii.

parki-kwiatowe-japonii-hitachi-park
Hitachi Seaside Park fot. Jonathan Lin (CC BY 2.0)
nemophila-hitachi-park
Nemophila w Parku Hitachi fot. t.kunikuni (CC BY 2.0)

Na przełomie sierpnia i września natomiast ogromne wrażenie robią przebarwiające się mietelniki Kochia scoparia.

kochia-Hitachi-Park
Jesień w parku Hitachi fot. hirohiroslope (CC BY 2.0)
kochia-scoparia
Barwny kobierzec z mietelników Kochia scoparia fot. ajari (CC BY 2.0)

U podnóża góry Kuju położony jest kolejny park kwiatowy. 500 gatunków kwiatów zapewnia niesamowite widoki przez cały sezon. Tulipany na wiosnę, lawenda w lecie czy kosmosy jesienią.

park-kwiatowy-kuju
Barwne dywany w parku Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
dywany-kwiatow-kuju
Park kwiatowy Kuju fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

W Parku Hitsujiyama 400 000 floksów Phlox subulata tworzy niesamowity dywan. Kwitnące w kwietniu floksy przyciągają tłumy turystów. Floks szydlasty  to roślina często spotykana także w naszych ogrodach, gdzie w dużo mniejszej skali także robi wrażenie podczas kwitnienia. Jak widać warto pamiętać żeby posadzić ją w odpowiednio dużej grupie.

Hitsujiyama-Park
Morze floksów w Parku Hitsujiyama fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
view-from-HItujiyama-Park
Floksy fot. Daisuke tashiro (CC BY 2.0)

Łany floksów można zobaczyć również na festiwalu kwiatowym w Shibazakura .Tłem dla różowych kobierców jest najsłynniejsza góra Japonii – Fudżi.

Shibazakura-Festival
Festiwal kwiatowy w Shibazakura fot. Ben & Gab (CC BY 2.0)

Położony w mieście Tachikawa Park Showa zapewnia zwiedzającym wiele atrakcji. Jesienią wszystkie przyćmiewa kwitnienie kosmosów, zwane czasami jesiennym kwitnieniem wiśni.

showa-kinen-park
Park Showa fot. nakimusi (CC BY 2.0)
cosmos
Kosmosy fot. ajari (CC BY 2.0)

Kwitnące wistarie to główna ozdoba parku Ashikaga .  Najstarsza z nich ma ponad 150 lat i jest rozpięta na systemie trejaży zajmujących powierzchnię ok 1000m2. Odpowiednie oświetlenie sprawia że również w nocy zachwyca zwiedzajacych.

wisteria
150 letnia glicynia w parku Ashikaga fot. Hetarllen Mumriken (CC BY 2.0)
glicynia
Park Ashikaga nocą fot. inazakira (CC BY 2.0)

Spektakularne kwitnienie trwa krótko, dlatego warto wcześniej sprawdzić terminy najbardziej korzystne dla zwiedzania każdego parku.  Poza porą kwitnienia nie wyglądają już tak ładnie.

Jestem ciekawy Twojej opinii…

Kwiatowe parki czy tradycyjne japońskie ogrody? A może jedno i drugie?

 

Piękne ogrody – 15 najpiękniejszych ogrodów świata

Pełne rozmachu lub kameralne, historyczne i współczesne. Subiektywny wybór 15 najciekawszych osiągnięć sztuki ogrodowej wybranych z wielu.

1. Villandry (Francja)

Niezwykłe ogrody przy zamku Villandry. Ogrody w stylu renesansowym zostały odtworzone w początkach ubiegłego wieku na miejscu romantycznego parku w stylu angielskim. Szczególną uwagę zwraca monumentalny ogród.. warzywny!!!

Villandry- ogród
Parter w Villandry – fot. Guillaume Baviere (CC BY 2.0)
Ogrody Villandry- topiary
Topiary w ogrodzie Villandry – fot. Chris Ruggles (CC BY 2.0)

2. Wersal (Francja)

Najbardziej spektakularne osiągnięcie francuskiej sztuki ogrodowej. Powstał w XVII wg projektu Andre Le Notre dla króla Ludwika XIV. 800 hektarów barokowego przepychu w niespotykanej skali.

Ogrody Wersalu
Ogrody Wersalu – fot. Tammy Lo (CC BY 2.0)
Ogrody Wersalu jesienią
Ogrody Wersalu jesienią – fot. Kimberly Vardeman (CC BY 2.0)

3. Giverny (Francja)

Ogród słynnego francuskiego impresjonisty Clauda Moneta uwieczniony na wielu płótnach mistrza m.in w cyklu „Nenufary”

Ogród w Giverny - tulipany
Barwne plamy tulipanów – fot. ssedro (CC BY 2.0)
Staw w ogrodzie Clauda Monet'a
Staw w ogrodzie Giverny -fot. Roger Davies (CC BY 2.0)

4. Hidcote Manor (Anglia)

Jeden z najbardziej znanych obok Sissinghurst przykład stylu Arts and Crafts . Budowę ogrodu zaczął w 1910 r. Amerykanin Lawrence Johnston . Stworzony jako układ 28 „zewnętrznych pokoi” różniących się tematycznie m.in. Biały Ogród, Ogród Fuksji czy Stary Ogród.

Ogród Hidcote Manor
Ogród Hidcote Manor – fot. Dave Catchpole (CC BY 2.0)
Topiary w Hidcote Manor
Topiary w Hidcote Manor – fot. Julia Maudlin (CC BY 2.0)

5. Sissinghurst (Anglia)

Ogród ten to w istocie kilka osobnych ogrodów tematycznych oddzielonych od siebie ceglanymi murami i wysokimi żywopłotami. Ogród to znakomity przykład nurtu Arts and Crafts- wzór do naśladowania dla wielu późniejszych założeń ogrodowych.

Rabata kwiatowa w Sissinghurst
Rabata kwiatowa w Sissinghurst – fot. Phil Bartle (CC BY 2.0)
Ogród Sissinghurst widziany z wieży zamkowej
Ogród Sissinghurst widziany z wieży zamkowej- fot. Tony Hisgett (CC BY 2.0)

6. Great Dixter (Anglia)

Pełen formowanych krzewów i barwnych rabat kwiatowych ogród zaprojektowany przez Nataniela Lloyda stanowi wg. niektórych kwintesencje ogrodu angielskiego.

Great Dixter
Topiary w Great Dixter – fot. Phil Bartle (CC BY 2.0)
Rabata bylinowa w Great Dixter
Rabata w Great Dixter – fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

7. Stourhead (Anglia)

Słynny park krajobrazowy opisywany jako „jedna z najbardziej malowniczych scenerii na świecie” Jego uroki docenili m.in tak znani malarze jak William Turner i John Constable.

Stourhead
Stourhead – fot. Roger Ward (CC BY 2.0)
Świątynia w Stourhead
Świątynia Apolla w Stourhead – fot. tmv_media (CC BY 2.0)

8. Keukenhof (Holandia)

Raj dla wielbicieli wiosennych roślin cebulowych kwitnących wiosną. Co roku rośliny cebulowe zaaranżowane są wg motywu przewodniego. 32 hektarowy park pokazuje swoje nowe oblicze przy pomocy 7 mln cebulek kwiatowych sadzonych przez 30 ogrodników.

Tulipany w Keukenhof
Tulipany w Keukenhof – fot. tcfairyqueen (CC BY 2.0)
Rabaty w Keukenhof
Rabaty w Keukenhof – fot. Olga (CC BY 2.0)

9. Ninfa (Włochy)

Ogród romantyczny w stylu angielskim założony w początkach XX w. wokół ruin starożytnych budowli. Nazwa ogrodu pochodzi od malowniczej rzeki przecinającej teren, która w starożytności była poświęcona nimfom.

Ninfa- romantyczny ogród
Ninfa- romantyczny ogród – fot. sunshinecity (CC BY 2.0)
Ruiny starożytnego miasta w ogrodzie
Ruiny starożytnego miasta w ogrodzie – fot. Harald Brendel (CC BY 2.0)

10. Villa d’Este (Włochy)

Renesansowy ogród pełen symboli i mitologicznych odniesień.  Ogród zdominowany przez wodę w różnorodnej postaci , ze słynną Aleją Stu Fontann oraz fontanną Wodne Organy.

Villa d'Este
Villa d’Este – fot. Fatboo (CC BY 2.0)
Fontanna w Villa d'Este
Fontanna w Villa d’Este – fot. Jean Pierre Dalbera (CC BY 2.0)

11. Tenryuji (Japonia)

Ogród krajobrazowy przy świątyni Zen zbudowanej w 1339r. Przetrwał w niezmienionej formie do dnia dzisiejszego. Stworzony przez słynnego projektanta ogrodów Muso Soseki składa się z centralnego stawu otoczonego przez skały, sosny i zadrzewione wzgórza Arshiyamy. W pobliżu położony jest również bambusowy gaj z malowniczą ścieżką, znakomite miejsce na spacer.

Arashiyama
Arashiyama – fot. Andrea Schaffer (CC BY 2.0)
Arashiyama- ścieżka w bambusowym lesie
Arashiyama – ścieżka w bambusowym lesie – fot. James Gochenouer (CC BY 2.0)

12. Rikugien (Japonia)

Piękny ogród krajobrazowy, zbudowany ok. 1700 r. dla szoguna Tokugawy. Rikugien dosłownie znaczy ogród sześciu poematów i ukazuje 88 scen ze znanych wierszy. Ogród jest dobrym przykładem spacerowego ogrodu z okresu Edo z centralnym stawem otoczonym wzgórzami i zadrzewieniami.

Rikugi-en
Rikugi-en – fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
Ogród krajobrazowy Rikugi-en
Ogród krajobrazowy Rikugi-en – fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

13. Ryogenin (Japonia)

Wokół świątyni Zen położonych jest pięć żwirowych ogrodów z każdej strony głównego budynku

Największy z nich składa się z pola grabionego białego żwiru uosabiającego wszechświat oraz wysepek z skał i i mchu reprezentujących żurawia i żółwia- symboli długowieczności i zdrowia pospolicie spotykanych w japońskich ogrodach.

Ryogen-in
Ryogen-in – fot. Olivier Lejade (CC BY 2.0)
Ryogen-in
Żwirowy ogród w Ryogen-in – fot. Olivier Lejade (CC BY 2.0)

14. Wang Shi Yuan (Chiny)

Ogród Mistrza Sieci Rybackich- jeden z najciekawszych przykładów chińskiej sztuki ogrodowej z XVIII w. Stanowi kompozycje małych dziedzińców o różniących się nastrojem, w jego centrum znajduje się staw o nieregularnej lini brzegowej a wszystko to na obszarze niespełna 0,5 ha.

Ogród Mistrza Sieci Rybackich
Ogród Mistrza Sieci Rybackich fot. Caitriana Nicholson (CC BY 2.0)
Staw w Ogrodzie Mistrza Sieci Rybackich
Staw w Ogrodzie Mistrza Sieci Rybackich fot. Caitriana Nicholson (CC BY 2.0)

15. Lurie Garden (USA)

Współczesny ogród preriowy w centrum Chicago , dzieło Pieta Oudolfa wybitnego ogrodnika i projektanta. Dla wielbicieli naturalnego podejścia do sztuki ogrodowej.

Lurie Garden
Lurie Garden – fot. Alex Cheek (CC BY 2.0)
Rabaty bylinowe w Lurie Garden
Rabaty bylinowe w Lurie Garden – fot. Brad Hagan (CC BY 2.0)

Jakiego ogrodu Waszym zdaniem brak w tym zestawieniu?  Który podoba  Wam się najbardziej? zachęcam do komentowania… 🙂

 

Follow my blog with Bloglovin

Ogrody wertykalne albo zielone ściany

Zielone ściany to jeden z najnowszych trendów w architekturze krajobrazu. Pionowe konstrukcje bujnie porośnięte roślinnością pozwalają na zamianę betonowych elewacji w tętniące życiem ogrody wertykalne.

ogrod-wertykalny-madryt

fot. Edmund Gall

Twórcą który spopularyzował idee zielonych ścian jest niewątpliwie Patrick Blanc- francuski botanik i projektant zieleni. Liczne podróże badawcze po lasach tropikalnych zaowocowały fascynacją roślinami które rosły w bardzo trudnych warunkach- na pionowych skałach, klifach, pniach i konarach drzew. Często były to rośliny popularne w hodowli doniczkowej, jednak dopiero w naturalnych warunkach ukazały pełnie swoich możliwości adaptacyjnych.

zielone-sciany-patric-blanc

fot. snoeziesterre

To zadziwienie możliwościami roślin, doprowadziło Patricka Blanc’a do opracowania systemu ogrodów wertykalnych. System jest stosunkowo prosty w budowie: stalowa rama, izolująca warstwa PVC i 2 warstwy grubego filcu pomiędzy którymi umieszczane są rośliny.

Spływająca z góry woda z rozpuszczonymi nawozami zapewnia odpowiednia warunki roślinom.

Efektowny wygląd zielonych ścian zapewnił francuskiemu botanikowi wielką sławę i liczne realizacje na całym świecie. Sam idea znalazła także wielu naśladowców tworzących własne systemy oparte na różnego rodzaju modułach.

ogrody-wertykalne-patrick-blanc

fot. Denis Bocquet

Realizacje francuskiego projektanta stanowią nadal wzorzec ogrodów wertykalnych nie  tylko z powodu pomysłowej konstrukcji, ale moim zdaniem przede wszystkim z powodu doskonałego odwzorowania naturalnych ekosystemów.

ogrod-wertykalny-projekt-p-blanc

fot. Bosc d’Anjou

Zobacz stronę: www.verticalgardenpatrickblanc.com