Ogród bezobsługowy?

Pielęgnacja ogrodu potrafi zajmować naprawdę dużo czasu. Jeśli jesteśmy pasjonatami ogrodnictwa i czerpiemy z tego przyjemność to w porządku. Gorzej jeśli nie mamy na to czasu ani ochoty…
Oczywiście ogród całkowicie bezobsługowy nie istnieje, ale możemy zminimalizować nakłady na jego utrzymanie.
Co pożera najwięcej naszego czasu w ogrodzie?

Trawnik

Największy pożeracz czasu w ogrodzie. Trzeba go podlewać, kosić, nawozić jak żadną inną rzecz w ogrodzie. Im większy tym więcej czasu potrzeba na jego utrzymanie… Może warto zredukować jego rozmiary? Albo całkowicie z niego zrezygnować?
Jeśli mamy więcej pieniędzy warto zainwestować w system nawadniania.
Szczytem luksusu jest automatyczna kosiarka dzięki której trawnik staje się bezobsługowy.

Pielenie chwastów

Chwasty to prawdziwy pożeracz czasu. Tu z pomocą przychodzi nam ściółkowanie. W skrócie rozkładamy ściółkę na powierzchni ziemi co bardzo utrudnia wzrost chwastom. Więcej o ściółkowaniu…

Podlewanie roślin

Podobnie jak w przypadku trawnika, tu możemy wymienić rośliny na mniej wymagające, pomoże też wspomniane już ściółkowanie.

Przycinanie roślin

Unikaj tłoku na rabatach- szczególnie ważne przy wykonywaniu nasadzeń – sprawdź wymiary roślin i nawet jeśli są małe zostaw dla nich odpowiednio dużo miejsca- niech Cię nie przeraża pusta przestrzeń miedzy roślinami.
Zbyt gęsto posadzone rośliny , szybko tracą ładny pokrój – konieczne jest częste cięcie. Strzyżone żywopłoty i formowane rośliny to prawdziwa ozdoba ogrody- ale jeśli nie masz czasu lepiej o nich zapomnij lub wynajmij ogrodnika żeby o nie dbał.

Walka z chorobami i szkodnikami

Większość problemów z chorobami, wynika z niedopasowania roślin do warunków siedliska: zbita gliniasta gleba dla gatunków lubiących dobry drenaż, cieniste miejsce dla światłożądnych roślin- wszystko to osłabia rośliny i sprawia że są bardziej podatne na choroby. Także wspomniane wcześnie zbytnie zagęszczenie roślin utrudnia cyrkulację powietrza i prowadzi do wyniszczającego konkurowania o światło. Uważne planowanie nasadzeń to może nie panaceum, ale na pewno pozwoli uniknąć części chorób.

Grabienie liści

Czynność co prawda sezonowa ale dosyć pracochłonna. Zwłaszcza jeśli mamy dużo drzew liściastych i spory trawnik. Stopniowe opadanie liści sprawia że praca ta wydaje się nie mieć końca. Zastąpienie drzew liściastych iglastymi rozwiązuje ten problem. Pytanie tylko czy ogród z samymi iglakami nie będzie zbyt monotonny?

Barszcz Sosnowskiego – groźny intruz z Kaukazu

W okresie letnim często pojawiają się medialne doniesienia o groźnych lub nawet śmiertelnych oparzeniach barszczem Sosnowskiego.
Barszcz jest jedną z roślin inwazyjnych, podobnie jak nawłoć kanadyjska czy niecierpek. O ile tamte rośliny zagrażają głównie bioróżnorodności wypierając rodzime gatunki z ich siedlisk to barszcz Sosnowskiego zagraża bezpośrednio ludziom.

Skąd się wziął?

Pochodzi z Kaukazu. Ogromne przyrosty mas , szybkie rozsiewanie i łatwa uprawa sprawiły że zaczęto go wykorzystywać jako pasza dla bydła w Związku Radzieckim. W latach 50 XXw został podarowany polskim naukowcom przez Wszechzwiązkowy Instytut Uprawy Roślin w Leningradzie. Został rozesłany do PGR-ów w całej Polsce. W stosunkowo krótkim czasie przekonano się że barszcz ma więcej wad niż zalet ale było już za późno. Pozostawiony sam sobie zaczął trwającą do dzisiaj ekspansję.

Dlaczego jest niebezpieczny?

Zawiera furanokumaryny powodujące oparzenia skóry. Wywołują nadwrażliwość skóry na promieniowanie słoneczne Substancje te są szczególnie niebezpieczne w upalne i wilgotne dni. Objawy mogą w się pojawić w przeciągu kilkunastu minut do kilku godzin od zetknięcia z sokiem rośliny. Przy wysokiej temperaturze wydziela olejki eteryczne które działają drażniąco nawet bez bezpośredniego kontaktu. Szczególnie wrażliwe są osoby o jasnej karnacji.

Co robić w przypadku poparzenia ?

W przypadku zetknięcia z rośliną skórę należy przemyć wodą z mydłem. Oparzone miejsce należy osłonić przed promieniowaniem słonecznym. W przypadku zetknięcia się lub wystąpienia objawów należy niezwłocznie udać się do lekarza. . Jeśli na skórze nie ma otwartych ran można zastosować maść Hydrokortyzon lub okład z preparatu Altacet. W przypadku otwartych ran- po ich odkażeniu można zastosować Panthenol w spraju  .

Udokumentowane są przypadki śmierci z powodu poparzenia barszczem . Doniesienia te dotyczą głownie osób starszych o złym stanie zdrowia ale pokazują że nie można lekceważyć tego problemu. Nie można też popadać w panikę, podsycaną przez media i wycinać wszystkie rośliny podobne do barszczu.

Jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego?

Barszcz Sosnowskiego jest ogromny, dorasta do 3-5 metrów
Ma duże liście- większe od ludzkiej dłoni od kilkudziesięciu cm do kilku metrów, jasnozielone. Na łodygach znajduje duża ilość ciemnoczerwonych, rdzawych plamek.
Zaczyna kwitnienie pod koniec czerwca.

Charakterystyczne rdzawe plamki na łodygach barszczu Sosnowskiego

Barszcz wytwarza duża liczbę nasion ok. 20 tyś. Po wytworzeniu nasion roślina mateczna ginie. Jednak nasiona są bardzo żywotne i zachowują zdolność do kiełkowania do ok 5 lat po wysianiu.

Barszcz Sosnowskiego często bywa mylony z innym zupełnie niegroźnymi a często wręcz pożytecznymi roślinami takimi jak:

• barszcz zwyczajny (Heracleum sphondylium)
• barszcz syberyjski (Heracleum sphondylium ssp. sibiricum)
• dzięgiel leśny (Angelica sylvestris)
• arcydzięgiel litwor (Angelica archangelica)
• lepiężnik (Petasites sp.)
• gunnera olbrzymia (Gunnera manicata)

Gdzie go można spotkać?

Roślina preferuje bogate w azot wilgotne siedliska ale jest dosyć tolerancyjna pod tym względem.Lubi stanowiska dobrze nasłonecznione, w cieniu radzi sobie gorzej i zawiązuje mniej kwiatów. Można go spotkać na wszelkiego rodzaju nieużytkach- ugorach, brzegach rzek, niekoszonych poboczach dróg .

Jak zwalczać Barszcz Sosnowskiego ?

Wg. badań najskuteczniejszy jest 3 krotny oprysk herbicydami przez okres 5 lat. Trochę mniej skuteczne (97 %) okazało się 3-krotne koszenie w ciągu sezonu wegetacyjnego przez okres 5 lat. Dosyć skuteczne okazuje się wycinanie korzeni na głębokości co najmniej 15 cm nie eliminuje jednak starszych okazów.

Niezależnie od metody konieczne jest  systematyczne powtarzanie zabiegów aż do całkowitego usunięcia rośliny.

 

Ogród japoński

Ogrody japońskie od wieków niezmiennie fascynują miłośników sztuki ogrodowej.  Ponadczasowe piękno, spokój i swoisty formalizm daleki jednak od znanych w Europie geometrycznych układów są ciągle żywe.  Istnieje wiele ogrodów w stylu japońskim poza Japonią ,często są jednak powierzchowną kopią lub wręcz karykaturą.

Osiągnięcia japońskich mistrzów ogrodnictwa można z dużym powodzeniem odnieść do zakładania ogrodów każdego typu. Ich istotą nie są bowiem malownicze latarenki, bambusowe elementy czy formowane drzewa.

W ogrodzie japońskim zasadnicze znaczenie ma treść i ukryte przesłanie każdego elementu w ogrodzie.

Ginkaku-ji-ogrod-japonski
Ginkaku-ji Morze Srebrnego Piasku z symboliczną miniaturą góry Fuji fot. Ludovic Lubeigt (CC BY 2.0)

Drugim ważnym elementem jest naśladowanie krajobrazu. Oczywiście japońscy mistrzowie sztuki ogrodowej naśladowali japońskie krajobrazy, więc samo zakładanie ogrodu w stylu japońskim w innej przestrzeni jest pewnym paradoksem.

Renge-ji
fot. My Discovery (CC BY 2.0)

Aby dobrze zrozumieć zasady którymi kierują się japońscy mistrzowie sztuki ogrodowej najlepiej sięgnąć do źródeł:

Pierwsza japońska księga poświęcona zakładaniu ogrodów powstała w XI w. ! W Sakuteiki (Zapiskach o tworzeniu ogrodów) znajdziemy wskazówki które zachowały aktualność po 10 wiekach .

Jedna z nich brzmi:

Gdy chce się założyć ogród, należy poznać właściwe zasady [tej sztuki]

[Ogród należy tworzyć:}

  • kierując się ukształtowaniem terenu oraz kształtem stawów w miejscu gdzie ma być założony. Trzeba wczuć się w atmosferę [tego miejsca], dobrze zrozumieć naturalny krajobraz, a także wyobrazić sobie jak te miejsca mogły wyglądać w przeszłości
  • wzorując się na zachowanych dawnych, wybitnych przykładach oraz mając na względzie upodobania gospodarza i własne wyczucie stylu
  • wyobrażając sobie słynne miejsca naszego kraju, przyswajając piękne widoki i w dużej mierze je naśladując, a jednak subtelnie przekształcając.

W języku japońskim wyrażenie ‚zakładanie ogrodu’ jest równoznaczne ‚układaniu kamieni’.  Stanowią one szkielet ogrodu, przy czym ważna jest nie tylko ich kompozycja ale również wygląd każdego kamienia z osobna. Układanie kamieni obwarowane jest wieloma zasadami, w dawniejszych czasach ich złamanie stanowiło przekroczenie tabu.

Wg. Sakuteiki:

Położenie poziomo kamieni, które w naturze stały pionowo i ustawienie pionowo kamieni które pierwotnie leżały.

Gdy tak się zrobi, wówczas z pewnością kamień ten zamieni się w złego ducha i sprowadzi klątwę.

Biorąc to pod uwagę nie dziwi skrupulatność przy układaniu kamieni.

Chociaż flora Japonii jest bogata w ogrodach japońskich znajdziemy ograniczony zestaw gatunków roślin. Ogród japoński to nie kolekcja roślin lecz bardziej pejzaż stworzony ręką artysty.

Honma-Museum-s_ogrod japoński
Mostek tybu zig-zag fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

 

Kanyou-Zen-ogrod
Ogród przy świątyni Zen fot. Timothy Takmoto (CC BY 2.0)

 

Kotoji-toro-lantern-Kenroku-en-garden
Latarnia w ogrodzie Kenroku-en fot. Andrea-Schaffer (CC BY 2.0)

Ogród często był traktowany jak obraz- przeznaczony do oglądania z wnętrza , kadrowany przez ramy domu.

Kyoto-ogrod
Widok kadrowany fot. mrhayata (CC BY 2.0)
Kyoto-ogrod-japonski-latarnia
fot. Kana Natsuno (CC BY 2.0)
Nanzen-ji-ogrod-zen
fot. Kimon Berlin (CC BY 2.0)
Northern-Garden
fot. Scarper-Montgomery (CC BY 2.0)

 

 

Pozwolenie na wycinkę drzew – zmiany w 2016r.

Nielegalne wycięcie drzewa wiąże się z wysokimi karami dochodzącymi do kilkudziesięciu tysięcy złotych za drzewo.

Warto o tym pamiętać. Nie ma tu znaczenia fakt że drzewo sami sadziliśmy lub kupiliśmy działkę i wydaje się nam że możemy robić co chcemy z posadzonymi na niej drzewami.

Aby legalnie usunąć drzewo ze swojej działki konieczne jest pozwolenie wydane przez właściwy organ, czyli w zależności od lokalizacji: wójta, burmistrza albo prezydenta
miasta.

Do 2015 r obowiązywało kryterium wieku drzew nakazujące uzyskanie pozwolenia dla drzew w wieku powyżej 10 lat. Kryterium to sprawiało kłopoty w praktycznym zastosowaniu. Niedokładność metod szacowania wieku drzewa powodowała liczne spory pomiędzy osobami zainteresowanymi usunięciem drzew z posesji a urzędami wydającymi zgodę.

Wprowadzone w 2015 r. zmiany w ustawie o ochronie przyrody zastępują niejasne kryterium wiekowe pomiarem obwodu pnia  na wys 5 cm od powierzchni gruntu. Drzewa o obwodzie pnia do 35 cm (topole,wierzby, kasztanowiec zwyczajny, klon jesionolistny, klon srebrzysty, robinia akacjowa oraz platan klonolistny) lub do 25cm (pozostałe gatunki) nie wymagają pozwolenia na wycinkę.

Niezależnie od tego kryterium ustawodawca przewidział szereg przypadków w których można wyciąć drzewa bez pozwolenia (np. drzewa owocowe).

Zezwolenie na wycinkę drzew

Jak wygląda procedura uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew ?

Do właściwego urzędu składamy wniosek o wycinkę drzewa.

Wzór takiego wniosku powinien być dostępny w urzędzie lub na jego stronie internetowej

Wniosek ten zawiera:

  • imię, nazwisko i adres posiadacza i właściciela nieruchomości
  • oświadczenie o tytule prawnym do władania nieruchomością
  • zgodę właściciela nieruchomości
  • nazwę gatunku drzewa lub krzewu
  • obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm, w przypadku gdy drzewo ma wiele pni na tej wysokości należy podać obwód każdego pnia. Jeżeli pień drzewa jest krótszy należy podać obwód pnia mierzony bezpośrednio pod koroną drzewa.
  • w przypadku krzewów podajemy pole powierzchni z której usuwamy krzewy
  • miejsce,przyczynę i termin planowanego usunięcia drzewa
  • wskazanie czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej
  • rysunek lub mapę określającą położenie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granicy działki i obiektów budowlanych zarówno istniejących jak i projektowanych
  • projekt planu nasadzeń zastępczych ( w liczbie nie mniejszej niż ilość usuwanych drzew- kompensacja przyrodnicza)

Po złożeniu wniosku organ wydający zezwolenie powinien przed jego wydaniem dokonać oględzin i ustalić czy nie występują w zakresie zezwolenia gatunki chronione.

Samo wydanie zezwolenia może być uzależnione od  ustalonych przez urząd nasadzeń zastępczych lub konieczności przesadzenia drzewa.

Posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa.  W ustawie wprowadzono szereg wyjątków od pobierania opłat np. nie obowiązują one w przypadku drzew na które osoba fizyczna uzyskała zezwolenie na cele nie związane z działalnością gospodarczą , drzew obumarłych czy usunięcia drzew w związku z pracami pielęgnacyjnymi na terenach zieleni.

Warto o tym pamiętać bo stawki tych opłat są wysokie, np opłata za 1 cm obwodu pnia dla drzew o obwodzie pnia do 25cm może wynosić do 97,88 zł. Im większe obwody pni tym wyższe stawki za 1 cm obwodu pnia.

Organ właściwy do wydania wyzwolenia ma 30 dni na jego wydanie lub 60 dni jeżeli przeprowadzane jest postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Niewyrażenie stanowiska w tym terminie uznaje się za uzgodnienie zezwoleni

UWAGA !!! Przedstawiona powyżej procedura stanowi wyciąg z ustawy i dotyczy sytuacji osoby fizycznej chcącej usunąć drzewo ze swojej działki.  W ustawie przewidziano szereg odstępstw lub zaostrzeń np. w przypadku nieruchomości zabytkowych lub położonych na obszarach chronionych. W związku z tym jeśli mamy wątpliwości najlepiej przeczytać oryginał tutaj. Przepisy dotyczące usuwania drzew i całej opisanej wyżej procedury znajdziemy w rozdziale 4 na stronach 55-64.

Piękne ogrody – 15 najpiękniejszych ogrodów świata

Pełne rozmachu lub kameralne, historyczne i współczesne. Subiektywny wybór 15 najciekawszych osiągnięć sztuki ogrodowej wybranych z wielu.

1. Villandry (Francja)

Niezwykłe ogrody przy zamku Villandry. Ogrody w stylu renesansowym zostały odtworzone w początkach ubiegłego wieku na miejscu romantycznego parku w stylu angielskim. Szczególną uwagę zwraca monumentalny ogród.. warzywny!!!

Villandry- ogród
Parter w Villandry – fot. Guillaume Baviere (CC BY 2.0)
Ogrody Villandry- topiary
Topiary w ogrodzie Villandry – fot. Chris Ruggles (CC BY 2.0)

2. Wersal (Francja)

Najbardziej spektakularne osiągnięcie francuskiej sztuki ogrodowej. Powstał w XVII wg projektu Andre Le Notre dla króla Ludwika XIV. 800 hektarów barokowego przepychu w niespotykanej skali.

Ogrody Wersalu
Ogrody Wersalu – fot. Tammy Lo (CC BY 2.0)
Ogrody Wersalu jesienią
Ogrody Wersalu jesienią – fot. Kimberly Vardeman (CC BY 2.0)

3. Giverny (Francja)

Ogród słynnego francuskiego impresjonisty Clauda Moneta uwieczniony na wielu płótnach mistrza m.in w cyklu „Nenufary”

Ogród w Giverny - tulipany
Barwne plamy tulipanów – fot. ssedro (CC BY 2.0)
Staw w ogrodzie Clauda Monet'a
Staw w ogrodzie Giverny -fot. Roger Davies (CC BY 2.0)

4. Hidcote Manor (Anglia)

Jeden z najbardziej znanych obok Sissinghurst przykład stylu Arts and Crafts . Budowę ogrodu zaczął w 1910 r. Amerykanin Lawrence Johnston . Stworzony jako układ 28 „zewnętrznych pokoi” różniących się tematycznie m.in. Biały Ogród, Ogród Fuksji czy Stary Ogród.

Ogród Hidcote Manor
Ogród Hidcote Manor – fot. Dave Catchpole (CC BY 2.0)
Topiary w Hidcote Manor
Topiary w Hidcote Manor – fot. Julia Maudlin (CC BY 2.0)

5. Sissinghurst (Anglia)

Ogród ten to w istocie kilka osobnych ogrodów tematycznych oddzielonych od siebie ceglanymi murami i wysokimi żywopłotami. Ogród to znakomity przykład nurtu Arts and Crafts- wzór do naśladowania dla wielu późniejszych założeń ogrodowych.

Rabata kwiatowa w Sissinghurst
Rabata kwiatowa w Sissinghurst – fot. Phil Bartle (CC BY 2.0)
Ogród Sissinghurst widziany z wieży zamkowej
Ogród Sissinghurst widziany z wieży zamkowej- fot. Tony Hisgett (CC BY 2.0)

6. Great Dixter (Anglia)

Pełen formowanych krzewów i barwnych rabat kwiatowych ogród zaprojektowany przez Nataniela Lloyda stanowi wg. niektórych kwintesencje ogrodu angielskiego.

Great Dixter
Topiary w Great Dixter – fot. Phil Bartle (CC BY 2.0)
Rabata bylinowa w Great Dixter
Rabata w Great Dixter – fot. Esther Westerveld (CC BY 2.0)

7. Stourhead (Anglia)

Słynny park krajobrazowy opisywany jako „jedna z najbardziej malowniczych scenerii na świecie” Jego uroki docenili m.in tak znani malarze jak William Turner i John Constable.

Stourhead
Stourhead – fot. Roger Ward (CC BY 2.0)
Świątynia w Stourhead
Świątynia Apolla w Stourhead – fot. tmv_media (CC BY 2.0)

8. Keukenhof (Holandia)

Raj dla wielbicieli wiosennych roślin cebulowych kwitnących wiosną. Co roku rośliny cebulowe zaaranżowane są wg motywu przewodniego. 32 hektarowy park pokazuje swoje nowe oblicze przy pomocy 7 mln cebulek kwiatowych sadzonych przez 30 ogrodników.

Tulipany w Keukenhof
Tulipany w Keukenhof – fot. tcfairyqueen (CC BY 2.0)
Rabaty w Keukenhof
Rabaty w Keukenhof – fot. Olga (CC BY 2.0)

9. Ninfa (Włochy)

Ogród romantyczny w stylu angielskim założony w początkach XX w. wokół ruin starożytnych budowli. Nazwa ogrodu pochodzi od malowniczej rzeki przecinającej teren, która w starożytności była poświęcona nimfom.

Ninfa- romantyczny ogród
Ninfa- romantyczny ogród – fot. sunshinecity (CC BY 2.0)
Ruiny starożytnego miasta w ogrodzie
Ruiny starożytnego miasta w ogrodzie – fot. Harald Brendel (CC BY 2.0)

10. Villa d’Este (Włochy)

Renesansowy ogród pełen symboli i mitologicznych odniesień.  Ogród zdominowany przez wodę w różnorodnej postaci , ze słynną Aleją Stu Fontann oraz fontanną Wodne Organy.

Villa d'Este
Villa d’Este – fot. Fatboo (CC BY 2.0)
Fontanna w Villa d'Este
Fontanna w Villa d’Este – fot. Jean Pierre Dalbera (CC BY 2.0)

11. Tenryuji (Japonia)

Ogród krajobrazowy przy świątyni Zen zbudowanej w 1339r. Przetrwał w niezmienionej formie do dnia dzisiejszego. Stworzony przez słynnego projektanta ogrodów Muso Soseki składa się z centralnego stawu otoczonego przez skały, sosny i zadrzewione wzgórza Arshiyamy. W pobliżu położony jest również bambusowy gaj z malowniczą ścieżką, znakomite miejsce na spacer.

Arashiyama
Arashiyama – fot. Andrea Schaffer (CC BY 2.0)
Arashiyama- ścieżka w bambusowym lesie
Arashiyama – ścieżka w bambusowym lesie – fot. James Gochenouer (CC BY 2.0)

12. Rikugien (Japonia)

Piękny ogród krajobrazowy, zbudowany ok. 1700 r. dla szoguna Tokugawy. Rikugien dosłownie znaczy ogród sześciu poematów i ukazuje 88 scen ze znanych wierszy. Ogród jest dobrym przykładem spacerowego ogrodu z okresu Edo z centralnym stawem otoczonym wzgórzami i zadrzewieniami.

Rikugi-en
Rikugi-en – fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)
Ogród krajobrazowy Rikugi-en
Ogród krajobrazowy Rikugi-en – fot. TANAKA Juuyoh (CC BY 2.0)

13. Ryogenin (Japonia)

Wokół świątyni Zen położonych jest pięć żwirowych ogrodów z każdej strony głównego budynku

Największy z nich składa się z pola grabionego białego żwiru uosabiającego wszechświat oraz wysepek z skał i i mchu reprezentujących żurawia i żółwia- symboli długowieczności i zdrowia pospolicie spotykanych w japońskich ogrodach.

Ryogen-in
Ryogen-in – fot. Olivier Lejade (CC BY 2.0)
Ryogen-in
Żwirowy ogród w Ryogen-in – fot. Olivier Lejade (CC BY 2.0)

14. Wang Shi Yuan (Chiny)

Ogród Mistrza Sieci Rybackich- jeden z najciekawszych przykładów chińskiej sztuki ogrodowej z XVIII w. Stanowi kompozycje małych dziedzińców o różniących się nastrojem, w jego centrum znajduje się staw o nieregularnej lini brzegowej a wszystko to na obszarze niespełna 0,5 ha.

Ogród Mistrza Sieci Rybackich
Ogród Mistrza Sieci Rybackich fot. Caitriana Nicholson (CC BY 2.0)
Staw w Ogrodzie Mistrza Sieci Rybackich
Staw w Ogrodzie Mistrza Sieci Rybackich fot. Caitriana Nicholson (CC BY 2.0)

15. Lurie Garden (USA)

Współczesny ogród preriowy w centrum Chicago , dzieło Pieta Oudolfa wybitnego ogrodnika i projektanta. Dla wielbicieli naturalnego podejścia do sztuki ogrodowej.

Lurie Garden
Lurie Garden – fot. Alex Cheek (CC BY 2.0)
Rabaty bylinowe w Lurie Garden
Rabaty bylinowe w Lurie Garden – fot. Brad Hagan (CC BY 2.0)

Jakiego ogrodu Waszym zdaniem brak w tym zestawieniu?  Który podoba  Wam się najbardziej? zachęcam do komentowania… 🙂

 

Follow my blog with Bloglovin

Pomysł na ogród

Od czego zacząć urządzanie ogrodu? Zastanówmy się jaki powinien być nasz ogród, jaki ma mieć styl. To pytanie powinniśmy sobie zadać zanim zaczniemy wybierać rośliny, kupować meble czy budować altanę w ogrodzie. Jeśli najpierw określimy styl i do niego dopasujemy wszystkie elementy ogrodu, możemy być pewni że nasz ogród będzie dobrze wyglądał.

Hampton-Court-ogrod-pokazowy

Ogród pokazowy na Hampton Court Palace Flower Show fot. Sarah

Można obecnie wyróżnić kilka głównych nurtów w sztuce ogrodowej:

  • nowoczesny
  • wiejski
  • klasyczny
  • japoński (orientalny)
  • francuski
  • śródziemnomorski
  • angielski

Hidcote-Manor-Garden

Hidcote Manor Garden fot. Dave Catchpole

Możliwe jest również mieszanie elementów z różnego typu ogrodów,ale  trzeba to robić zawsze z dużym wyczuciem aby uniknąć estetycznego chaosu.

Pomocna tutaj będzie złota zasada projektowanie wszelkiego rodzaju „Less is more” czyli „Mniej znaczy więcej”

Warto też zastanowić się ile czasu chcemy spędzać na pielęgnacji ogrodu? Ogrody w stylu wiejskim,  pełne bylin i kwiatów, wymagają dużych nakładów pracy.

W tym trudnym wyborze warto poszukać inspiracji w ogrodach znanych projektantów. Znakomitą okazją do inspiracji są różnego rodzaju wystawy ogrodnicze gdzie na żywo możemy zobaczyć ogrody pokazowe.

ogrod-chelsea-flower-show

Ogród pokazowy na wystawie Chelsea Flower Show fot. Karen Roe

Kompost – złoto ogrodników

Kompost nazywany jest czasami złotem ogrodników.   Dlaczego?

Zalety kompostu

  • Wzbogacając glebę w próchnicę poprawia jej zdolność do magazynowania wody.
  • Dostarcza składniki pokarmowe do gleby w odpowiednich proporcjach.
  • Spulchnia glebę ułatwiając rozwój korzeni.
  • Produkując kompost, redukujemy ilość odpadów organicznych w ogrodzie.

Jak zrobić kompost?

Kompost jest produktem kontrolowanego rozkładu materii organicznej.

Szybki rozkład materii organicznej wymaga zapewnienia odpowiednich warunków dla rozwoju mikroorganizmów. Odpowiednia temperatura, wilgotność oraz obecność tlenu i mieszaniny składników pokarmowych to czynniki umożliwiające  prawidłowy rozkład materii organicznej.

kompost

Kluczowy jest stosunek węgla, azotu, tlenu oraz wody w kompostowanej masie. Najszybszy rozkład zachodzi gdy stosunek węgla do azotu wynosi ok. 25:1, 30:1. W niektórych materiałach składniki te występują w przybliżonych proporcjach np. w świeżo ściętej trawie, w innych zawartość azotu lub węgla przeważa.

Co można kompostować?

  • Resztki roślin ozdobnych.
  • Chwasty bez nasion.
  • Liście.
  • Skoszona trawa, darń
  • Uszkodzone owoce i warzywa bez oznak chorób.
  • Odpadki kuchenne- obierki z warzyw i owoców, fusy, skorupki jaj
  • Odchody zwierząt roślinożernych
  • Kora drzew, trociny, rozdrobnione gałęzie
  • Popiół drzewny

Czego nie należy kompostować ?

Generalnie każdy materiał organiczny można poddać procesowi kompostowania. Nie każdy jednak nadaje się do kompostowania w przydomowych warunkach.

Odpadki mięsne, kości mogą powodować powstawanie nieprzyjemnego zapachu.

Należy unikać dodawania do pryzmy twardych i dużych części roślin, np. gałęzi i łodyg- ulegną co prawda rozkładowi lecz proces ten może zająć kilka lat.

Jak założyć kompostownik?

Optymalne warunki dla rozkładu najłatwiej zapewnić  w izolowanym pojemniku z tworzywa sztucznego. Proces rozkładu może przebiegać nawet do 70% szybciej niż na pryzmie, pojemnik zajmuje niewiele miejsca dlatego jest ot rozwiązanie doskonałe do małych miejskich ogrodów.

W przypadku większych ogrodów, a co za tym idzie większych ilości odpadów bardziej popularne jest wykorzystanie otwartego drewnianego kompostownika lub usypanie pryzmy kompostowej.

kompostownik

Niezależnie od rodzaju kompostownika warto go zlokalizować w ustronnym półcienistym miejscu. Na bardzo nasłonecznionym stanowisku kompost będzie szybko przesychał, lokalizacja w głębokim cieniu zapewni dobrą wilgotność ale jednocześnie niższą temperaturę co spowolni proces kompostowania.

Warto także zapewnić sobie wygodny dojazd taczką do kompostownika oraz odpowiednią przestrzeń do jego obsługi, przerzucania materiału.

Pryzma kompostowa powinna mieć objętość przynajmniej 1m³, większa objętość pryzmy ułatwi utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności.

Kompost układamy warstwami, pamiętając o mieszaniu materiałów tak aby osiągnąć wymagane proporcje C/N, np do liści, kory czy trocin dodajemy obornika kurzego lub saletry.  Do nowo zakładanej pryzmy dobrze jest dodać resztki starego kompostu lub specjalny preparat zawierającym mikroorganizmy- przyspieszy to proces kompostowania.

Jak rozpoznać że kompost już jest gotowy?

Dojrzały kompost rozpoznajemy po ciemnobrązowym kolorze, jednolitej strukturze i zapachu żyznej ziemi.

Zastosowanie kompostu w ogrodzie

Sposób zastosowania i ilość kompostu zależy od gatunku rośliny oraz gleby występującej w ogrodzie.

Najczęściej stosujemy kompost rozkładając go cienką warstwa na powierzchni gleby (2-5 cm).

Można też zaprawiać doły pod sadzone rośliny mieszanką kompostu i ziemi (1:1). Kompost możemy stosować jako podstawę do tworzenia podłoża do wysiewu nasion lub sadzonkowania mieszając go z piaskiem w stosunku 1:1. W tym przypadku należy go wcześniej przesiać przez sito aby pozbyć się grubszych nierozłożonych fragmentów.

 

 

Ogrody wertykalne albo zielone ściany

Zielone ściany to jeden z najnowszych trendów w architekturze krajobrazu. Pionowe konstrukcje bujnie porośnięte roślinnością pozwalają na zamianę betonowych elewacji w tętniące życiem ogrody wertykalne.

ogrod-wertykalny-madryt

fot. Edmund Gall

Twórcą który spopularyzował idee zielonych ścian jest niewątpliwie Patrick Blanc- francuski botanik i projektant zieleni. Liczne podróże badawcze po lasach tropikalnych zaowocowały fascynacją roślinami które rosły w bardzo trudnych warunkach- na pionowych skałach, klifach, pniach i konarach drzew. Często były to rośliny popularne w hodowli doniczkowej, jednak dopiero w naturalnych warunkach ukazały pełnie swoich możliwości adaptacyjnych.

zielone-sciany-patric-blanc

fot. snoeziesterre

To zadziwienie możliwościami roślin, doprowadziło Patricka Blanc’a do opracowania systemu ogrodów wertykalnych. System jest stosunkowo prosty w budowie: stalowa rama, izolująca warstwa PVC i 2 warstwy grubego filcu pomiędzy którymi umieszczane są rośliny.

Spływająca z góry woda z rozpuszczonymi nawozami zapewnia odpowiednia warunki roślinom.

Efektowny wygląd zielonych ścian zapewnił francuskiemu botanikowi wielką sławę i liczne realizacje na całym świecie. Sam idea znalazła także wielu naśladowców tworzących własne systemy oparte na różnego rodzaju modułach.

ogrody-wertykalne-patrick-blanc

fot. Denis Bocquet

Realizacje francuskiego projektanta stanowią nadal wzorzec ogrodów wertykalnych nie  tylko z powodu pomysłowej konstrukcji, ale moim zdaniem przede wszystkim z powodu doskonałego odwzorowania naturalnych ekosystemów.

ogrod-wertykalny-projekt-p-blanc

fot. Bosc d’Anjou

Zobacz stronę: www.verticalgardenpatrickblanc.com

 

Letnia rabata bylinowa

Aranżując rabatę bylinową zwykle staramy się zestawiać rośliny tak aby była piękna przez cały sezon wegetacyjny. Takie podejście do projektowania może być trudne do osiągnięcia w praktyce. nawet jeśli nasza rabata będzie dobrze wyglądać przez cały sezon to czy będzie wyglądać naprawdę zachwycająco?

letnia-rabata-kwiatowa

Może warto  skupić się na wybranej porze roku i dobrać gatunki tak żeby wszystkie rozkwitły w tym samym czasie. Porzucając poprawność i przymykając oko na to że  w innych okresach rabata będzie wyglądać nieco gorzej (co nie znaczy że źle) zostaniemy wynagrodzeni niespotykanym przepychem barw w okresie kwitnienia .

mikolajek

Na rabatę staramy się wybierać rośliny o podobnych wymaganiach siedliskowych i świetlnych. Moim zdaniem niezwykle interesująco pod względem kwitnienia prezentują się letnie rabaty bylinowe rosnące w dobrze nasłonecznionych miejscach.

rudbekie-jezowki

Zasadniczy szkielet takiej aranżacji mogą stanowić rudbekie i jeżówki, uzupełnione wysokimi akcentami w postaci malw,przegorzanów i słoneczniczków oraz ozdobnymi trawami które nadadzą finezji całej kompozycji.

przegorzan

Dobrym pomysłem jest wprowadzenie do takiej kompozycji bylinowej barwnych plam z roślin o drobniejszych kwiatach np. lawendy, kocimiętki czy szałwi omszonej. Dzięki temu uzyskamy dodatkowy kontrast oparty nie tylko na barwie ale także na fakturze i pokroju roślin.

jarzmianka

malwy